Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 11 października 1996 r., sygn. akt SA/Gd 3136/95

Tezy

Decyzja w przedmiocie odroczenia płatności podatku lub rozłożenia płatności na raty /art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych - Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ może zapaść wyłącznie odnośnie podatku, którego wymiar jest ostateczny.

W przypadku, kiedy wymiar zaległości podatkowej wynika z nieostatecznej decyzji określającej lub ustalającej zobowiązanie podatkowe - postępowanie w przedmiocie odroczenia terminu płatności takiego podatku lub rozłożenia jego płatności na raty - ulega zawieszeniu z mocy art. 97 par. 1 pkt 4 Kpa do czasu rozstrzygnięcia przez organ odwoławczy odwołania podatnika od decyzji wymiarowej.

Zawieszenie postępowania stosownie do art. 103 Kpa jednocześnie wstrzymuje bieg terminu z par. 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 stycznia 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 7 poz. 33/, w istocie bowiem jest to termin wzięty ze zdania pierwszego art. 35 par. 3 Kpa.