Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 20 czerwca 1991 r., sygn. akt SA/Gd 282/91

Tezy

Wezwanie, o którym mowa w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie terytorialnym, kieruje się do organu, który podjął uchwałę.

Skierowanie wezwania do wójta lub burmistrza /prezydenta/ nie czyni jednak tego tego wezwania bezskutecznym, bowiem osoby te - jako powołane do reprezentowania gminy na zewnątrz /art. 31 ustawy samorządowej/ są zobowiązane do nadania wezwaniu z art. 101 ust. 1 ustawy - prawidłowego biegu.

Brak odpowiedzi ze strony organu podejmującego uchwałę na wezwanie do usunięcia naruszenia oraz negatywna odpowiedź wójta lub burmistrza otwierają drogę do zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego.

Nie jest do pogodzenia z sensem art. 101 ust. 1 ustawy samorządowej wykładnia, która pozbawiałaby stronę możliwości wniesienia skargi na uchwałę organu gminy z tego tylko względu, że wezwanie do usunięcia naruszenia skierowane zostało do wójta lub burmistrza zamiast do przewodniczącego organu podejmującego uchwałę.

Nie może obywatel ponieść ujemnych skutków prawnych wadliwego działania reprezentanta gminy, jakim z mocy ustawy /art. 31/ jest wójt lub burmistrz /prezydent/.