Uzasadnienie
Powszechna Spółdzielnia Mieszkaniowa "P." w G. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Wojewody (...) z dnia 30 czerwca 1995 r. nr UAN-III-7352/75/95, którą ten organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 10 maja 1995 r. w części nakazującej Spółdzielni wykonanie ocieplenia ścian zewnętrznych budynku mieszkalnego przy ul. J. nr 40 w G.-O., uchylił natomiast tę decyzję w części dotyczącej wyznaczenia terminu realizacji tego obowiązku, ustalając nowy termin na dzień 30 czerwca 1996 r. Skarżąca nie kwestionuje obowiązku co do zasady, ale stwierdziła brak możliwości jego realizacji w nakazanym terminie. Podała, iż w zasobach mieszkaniowych Spółdzielni jest ponad 100 budynków, które ze względu na wiek /najstarszy ma 32 lata/ wymagają nieustannych remontów: ociepleń, remontów wewnętrznych, instalacji c.o. i sanitarnych. Dotacje budżetowe uzyskiwane od Wojewody pokrywają zaledwie 10 procent potrzeb.
Koszt ocieplenia budynku przy ul. J. wynosi, w ocenie skarżącej, około 350 000 zł i przekracza całoroczny fundusz remontowy osiedla, na którym znajduje się ten budynek. Skarżąca sugeruje jako najbardziej realny termin ocieplenia budynku - 31 grudnia 1997 r.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Wojewoda (...) stwierdził, że przy rozstrzyganiu sprawy miał na względzie trudną sytuację finansową Spółdzielni. Wyznaczając nowy termin, kierował się przede wszystkim tym, że opisane w orzeczeniu technicznym wady izolacyjne ścian wymagają niezwłocznego ich usunięcia ze względu na znaczne straty ciepła w budynku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu, albowiem zaskarżona część decyzji została wydana bez podstawy prawnej. Powołany w decyzji art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./, uprawniający organ do nakazania decyzją usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości kontrolowanego obiektu budowlanego, nie pozwala na określenie terminu, w którym nakazane prace podlegałyby wykonaniu, jako elementu orzeczenia. Nie można tego uznać za przeoczenie ustawodawcy, gdyż na przykład już w następnym artykule /art. 67 ust. 1/ wprowadził on możliwość ustalania terminu w decyzji.
W normalnych warunkach /to jest bez rygoru natychmiastowej wykonalności/ decyzja podlega wykonaniu przez adresata z chwilą, gdy stanie się ostateczna.
W świetle powyższego należało uznać, że decyzje organów i II instancji są dotknięte wadą wymienioną w art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa w częściach określających termin wykonania robót budowlanych, co spowodowało, że Sąd na podstawie art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ stwierdził ich nieważność we wskazanym zakresie.
O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 55 ust. 1 powołanej wyżej ustawy.