Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 22 listopada 1994 r., sygn. akt SA/Gd 2330/94

Tezy

Przepis par. 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 17 grudnia 1991 r. w sprawie szczegółowych zasad prowadzenia pośrednictwa pracy, orientacji i poradnictwa zawodowego, rejestracji i ewidencji bezrobotnych oraz poszukujących pracy a także przyznawania świadczeń określonych w przepisach o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 122 poz. 541/ przewidujący, że bezrobotny ponosi skutki niedopełnienia obowiązku zgłoszenia zmiany miejsca zameldowania lub pobytu w urzędzie pracy, nie może być podstawą prawną do pozbawienia bezrobotnego należnych mu świadczeń przewidzianych w przepisach ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnieniu i bezrobociu /Dz.U. nr 106 poz. 457 ze zm./.

Podstawy utraty przez bezrobotnych prawa do zasiłków bądź okoliczności uzasadniające pozbawienie tego prawa określone zostały w przepisach ustawy /art. 21 ust. 2-4, art. 22 ust. 1/.

Przepisy cytowanego rozporządzenia mają charakter porządkowy, m.in. w zakresie prowadzenia rejestracji i ewidencji bezrobotnych oraz poszukujących pracy - i nie zawierają materialnoprawnych podstaw przyznawania bądź pozbawiania bezrobotnych świadczeń określonych wyłącznie ustawą.