Wyrok NSA oz. w Gdańskuz 5 maja 1983 r., sygn. akt SA/Gd 167/83

Tezy

Treść przepisów art. 10 ust. 2 i art. 13 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych /Dz.U. nr 14 poz. 85/ wskazuje, że ustawodawca w drodze wyjątku od zasady wyrażonej w art. 6 ust. 1 cyt. ustawy postanowił, że gdy zakład hotelarski, bądź zakład udzieli pomieszczenia osobie przybywającej w związku z pracą lub nauką, leczeniem się lub opieką społeczną, to osoba która do takiego zakładu przybywa i której udzielono pomieszczenia w związku z pracą, nauką itd. ma obowiązek i prawo zameldować się tylko na pobyt czasowy. Przebywanie w zakładzie hotelowym albo w zakładzie udzielającym pomieszczenia w związku z pracą, nauką itd. nawet ponad wymienione w przepisach okresy i z zamiarem stałego pobytu nie może mieć wpływu na zmianę zameldowania z pobytu tymczasowego na pobyt stały, nawet wówczas gdyby zgodził się na to kierownik zakładu.