Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Kwestia sporna w badanej sprawie sprowadza się do nie uznania przez organy podatkowe za koszty uzyskania przychodów roku 1992 wydatków poniesionych przez skarżącą spółkę na ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków od osób zatrudnionych u skarżącej na podstawie umowy zlecenia oraz kosztów zakwaterowania tych osób w hotelu w łącznej kwocie 23.240.000 zł.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż nie uznanie powyższych wydatków za koszty uzyskania przychodów spowodowane było brakiem obowiązku po stronie skarżącej do ich poniesienia, albowiem obowiązku tego nie nakładały na skarżącą zawarte prze nią umowy zlecenia.
Zatem Izba Skarbowa nie kwestionuje co do zasady, iż wydatki poniesione przez podatnika na rzecz osób zatrudnionych w ramach umów zlecenia mogą stanowić koszty uzyskania przychodów. Musi jednak pomiędzy tymi wydatkami a uzyskanym przychodem zachodzić bezpośredni związek oraz nie mogą to być wydatki wymienione w art. 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych oraz zmianie niektórych ustaw regulujących zasady opodatkowania /Dz.U. nr 21 poz. 86 ze zm./ a obowiązek ich poniesienia winien wynikać z zawartych umów zlecenia.
W ocenie Sądu zaprezentowane przez Izbę Skarbową stanowisko jest trafne.
Nie kwestionowane w sprawie jest, iż skarżąca poniosła sporne wydatki, jednakże do ich poniesienia nie zobowiązała się w zawartych umowach zlecenia. Skoro więc zawarte przez skarżącą umowy zlecenia nie zawierały postanowień zobowiązujących ją do zrefundowania kosztów ubezpieczenia i zakwaterowania w hotelu zleceniobiorców, to uznać należało, iż pomiędzy wydatkami a uzyskanym przychodem roku 1992 brak było bezpośrednio związku z uzyskanym przychodem nie pozwalał w świetle przepisów powołanej powyżej ustawy do ujęcia spornych wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów art. 15 ust. 1.