Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi są zasadne, gdyż zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego.
Zgodnie z przepisem art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności /t.j. Dz.U. 1999 nr 65 poz. 746/ przekształcenie użytkowania wieczystego w prawo własności następuje nieodpłatnie na rzecz użytkowników wieczystych /oraz ich następców prawnych/, którym oddano nieruchomość w użytkowanie wieczyste nieodpłatnie. W niniejszych sprawach przesłanka nieodpłatnego oddania nie ma zastosowania, albowiem co wynika wyraźnie obu aktów notarialnych, będących podstawą nabycia prawa użytkowania wieczystego, prawo to zostało sprzedane. Wiesław i Krystyna C. nabyli prawo użytkowania wieczystego działek gruntu o pow. 4,05 ha za 27.148.000 zł /przed denominacją, zaś Jan i Maria A. nabyli prawo użytkowania działek o pow. 6,09 ha za 25 mln zł /przed denominacją/. Umowy sprzedaży użytkowania wieczystego oznaczają, że nieruchomości oddano w użytkowanie odpłatnie.
Organ wadliwie zinterpretował przesłankę zwolnienia z opłat określoną w ww. przepisie. Nie chodzi tu o "nabycie nieodpłatnego prawa użytkowania wieczystego" /sformułowanie z odpowiedzi na skargę/, lecz o nieodpłatne nabycie tego prawa.
Fakt, iż poprzednik prawny nie ponosił opłat z tytułu użytkowania wieczystego z mocy przepisu szczególnego, nie zwalnia nabywcy tego prawa z ponoszenia takich opłat, szczególnie nie zwalnia z opłaty z tytułu przekształcenia użytkowania wieczystego w prawo własności, jeżeli nabycie użytkowania wieczystego miało charakter odpłatny. Właściwe organy winny więc obliczyć i wymierzyć należne opłaty z tytułu przekształcenia prawa w obu rozpatrywanych sprawach.
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd stwierdził, że zaskarżone decyzje zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego /art. 4 oraz art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy/, które to naruszenie miało wpływ na wynik sprawy i orzekł, jak w sentencji, na podstawie art. 22 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.