Uzasadnienie
Decyzją z [...] Wójt Gminy Z. W. zezwolił L. K. na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego na działce nr [...] położonej w G. Od tej decyzji odwołał się M. T., wnosząc o jej uchylenie podnosząc, że L. K. nie jest właścicielem przedmiotowej działki, bowiem to właśnie M. T. – skarżący - jest właścicielem działki nr [...].
Wojewoda K.-P. decyzją z [...] Nr [...] utrzymał w mocy decyzje Wójta Gminy Z. W. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z przepisem art. 33 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym po 10 lipca 2003 r., do wniosku o pozwolenie na budowę wnioskodawca winien dołączyć dowód potwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Organ pierwszej instancji dołączył do akt postępowania administracyjnego odpis aktu notarialnego, z którego wynika, że L. K. jest właścicielem działki nr [...] objętej pozwoleniem na budowę. Organ odwoławczy stwierdził, że akt ten został "uwidoczniony w księgach wieczystych".
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. T. podniósł zarzuty, jak w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji.
Wojewoda K.-P. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu decyzji z [...].
Następnie skarżący dołączył do akt sprawy pismo Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w T. z [...], z którego wynika, że powierzchnię działki [...] zmniejszono.
Na rozprawie 3 marca 2004 r. skarżący przedłożył decyzję Naczelnika Gminy Z. W. z [...] dotyczącą ustalenia M. T. jako nabywcy działki [...] położonej w G., wypis z rejestru gruntów i akt notarialny z [...] (Nr rep. [...]) sporządzony w PBN w T., z którego wynika, że M. T. kupił grunt obecnie mający numer ewidencyjny [...]. Ponadto skarżący oświadczył, że nie brał udziału w postępowaniu dotyczącym zmiany numeracji działek i ich podziału.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się zasadna.
Skarżący podnosił zarzut, że inwestor nie ma prawa do dysponowania przedmiotową nieruchomością na cele budowlane. Podnosił, że przedmiotowa działka została wyłączona z nieruchomości stanowiącej jego własność i wskazał na dowody dotyczące podziału nieruchomości i nadania poszczególnym działkom nowych numerów geodezyjnych.
Okoliczność ta nie została w ogóle wyjaśniona przez organ rozstrzygający.
Zgodnie z przepisem art. 3 pkt 11 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity z 10 listopada 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.) przez pojęcie "prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy rozumieć tytuł prawny wynikający z prawa własności, użytkowania wieczystego, zarządu, ograniczonego prawa rzeczowego albo stosunku zobowiązaniowego, przewidującego uprawnienia do wykonywanych robót budowlanych".
W stanie prawnym obowiązującym na dzień wydania decyzji inwestor miał obowiązek przedstawić dowód stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (art. 33 ust. 2 pkt 2 wyżej cyt. ustawy Prawo budowlane). W postępowaniu dotyczącym pozwolenia na budowę na działce [...] M. T. przedstawił dowody, z których wynika, że prawo L. K. do dysponowania tą działką na cele budowlane nie jest prawidłowo udokumentowane, bowiem z treści księgi wieczystej nie wynika prawo własności inwestora w stosunku do tej działki.
Organ odwoławczy stwierdził w uzasadnieniu, że fakt nabycia nieruchomości stanowiącej działkę [...] został uwidoczniony w księgach wieczystych. Tymczasem w aktach postępowania administracyjnego brak jakiegokolwiek dowodu na tę okoliczność, a z oświadczenia skarżącego wynika, że strony toczą spór w tej kwestii przed sądem powszechnym. Oznacza to, że organ nie wyjaśnił zagadnienia, kto jest uprawniony do dysponowania nieruchomością, której dotyczy przedmiotowa decyzja. Brak takich ustaleń w sytuacji, gdy skarżący podnosił tę okoliczność, stanowi poważne naruszenie przepisów art. art. 7, 77 i 80 Kodeksu postępowania administracyjnego i daje podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji.
Należy podkreślić, że akt notarialny nie mógł w tej sprawie stanowić jedynego przekonującego organ dowodu na okoliczność, że to L. K. ma prawo dysponować nieruchomością na cele budowlane. Takim dokumentem mógł być w tej sytuacji jedynie aktualny wypis z księgi wieczystej. Organ nie może powoływać się na nieokreślone bliżej księgi wieczyste. W decyzji należało wskazać konkretną księgę wieczystą z ustaleniem, kto jest wymienionym w niej właścicielem nieruchomości.
Mając zatem powyższe na względzie, Sąd na zasadzie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 ust. a ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono na zasadzie art. 209 cytowanej ustawy.