Uzasadnienie
Urszula i Wiesław małżonkowie Ch. złożyli w Wydziale Spraw Lokalowych Urzędu Miasta B. wniosek o przydzielenie im pokoju zwolnionego przez Ob. L., stanowiącego część lokalu nr 7 w budynku nr 24 przy ul. 24 Stycznia w B. Z twierdzeń zawartych we wniosku wynika, że rodzina Ch. składa się z 4 osób i zajmuje lokal składający się z 2 pokoi o powierzchni 19,36 m2 i 15,15 m2 /łącznie 34,51 m2/, służbówki o powierzchni 6,62 m2 oraz kuchni, ubikacji, spiżarki i przedpokoju. Pokój objęty wnioskiem o przydział ma powierzchnię 19,19 m2. Prezydent Miasta B. odmówił przydzielenia wnioskowanego pokoju, powołując się na to, że rodzina Ch. zajmuje lokal o powierzchni mieszkalnej 41 m2, co przy uwzględnieniu normy zaludnienia wynoszącej 7-10 m2 na osobę w pełni zaspokaja potrzeby rodziny. Wojewoda Bydgoski nie uwzględnił odwołania małżonków Ch. i decyzją z dnia 30 października 1980 r., nr GT-V-8176/525/80, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy w całości z przyczyn podanych w uzasadnieniu decyzji organu I instancji.
Powyższą decyzję Wojewody Bydgoskiego Wiesław Ch. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnosząc o jej zmianę i przydzielenie mu pokoju po Ob. L. lub o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 196 par. 1 Kpa do Naczelnego Sądu Administracyjnego mogą być zaskarżane decyzje administracyjne z powodu niezgodności z prawem. Skarżący nie wykazuje, jakie przepisy prawa zostały naruszone na skutek wydania zaskarżonych decyzji administracyjnych odmawiających mu przydzielenia dodatkowego pokoju zwolnionego przez Ob. L. Zaskarżone decyzje organów administracyjnych obu instancji są zgodne z prawem z uwagi na to, że lokal zajmowany przez rodzinę skarżącego nie jest nadmiernie zagęszczony. Normy zaludnienia przypadające na jedną osobę 7-10 m2 powierzchni mieszkalnej. Bez znaczenia w sprawie jest kwestionowana przez skarżącego powierzchnia mieszkalna zajmowanego przez skarżącego lokalu. Organy administracyjne ustaliły, że powierzchnia ta wynosi 41 m2, skarżący zaś twierdził, że tylko 34 m2. Różnica pochodzi z zaliczenia do powierzchni mieszkalnej lub też niezaliczenia służbówki o powierzchni 6,62 m2.
Przyjmując, że powierzchnia mieszkalna lokalu skarżącego wynosi 34 m2 /a właściwie 34,51 m2/, należy stwierdzić, że powierzchnia ta jest zgodna z normami zaludnienia przyjętymi przez prawo lokalowe, tj. 7 do 10 m2 na osobę. Dysponując lokalem o minimalnej normie zaludnienia 7 m2 na osobę /7x4=28 m2/, skarżący nie jest w stanie wskazać, że zamieszkuje w lokalu nadmiernie zagęszczonym i domagać się przydzielenia mu dodatkowego pokoju.
Stosownie zatem do treści art. 31 ust. 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe /Dz.U. nr 14 poz. 84/ Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący zajmuje lokal o powierzchni nie mniejszej od wynikającej z norm zaludnienia, wobec czego na podstawie art. 207 par. 5 Kpa skargę oddalił.