Uzasadnienie
Ubezpieczenie mienia ruchomego z istoty swej jest ubezpieczeniem własności osobistej. Prawo do decydowania o tym, czy i jak intensywnie ma być własność osobista chroniona m.in. poprzez ochronę ubezpieczeniową - to prawo podmiotowe właściciela tego mienia.
Niedopuszczalne staje się narzucenie przez ustawę określonego rygorystycznego postępowania z własnością osobistą w sytuacji, gdy taką ochronę własności każdy właściciel mienia powinien uzyskać, jeżeli uzna taką potrzebę, działając z własnej woli - przez zawarcie dobrowolnie umowy cywilnoprawnej.
Ustawa z dnia 28 lipca 1990 r. o działalności ubezpieczeniowej /Dz.U. nr 59 poz. 344/ w art. 8, który określa zakres /rodzaje/ ubezpieczeń obowiązkowych, nie zalicza do nich ubezpieczenia mienia ruchomego związanego z prowadzeniem gospodarstwa rolnego, jak również mienia ruchomego posiadaczy budynków na działkach nie wchodzących w skład gospodarstw rolnych, a więc ubezpieczenia, o którym traktował art. 6 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 września 1984 r. o ubezpieczeniach majątkowych i osobowych, objęty wnioskiem Rzecznika Praw Obywatelskich.
W następstwie powyższego uregulowania straciły moc obowiązującą także przepisy powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 grudnia 1989 r. w sprawie ubezpieczenia ustawowego budynków i mienia w gospodarstwach rolnych - w części dotyczącej ubezpieczenia mienia ruchomego, objętej wnioskiem Rzecznika Prawa Obywatelskich.