Orzeczenie TK z 11 października 1989 r., K 4/89

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnegoz 11 października 1989 r., sygn. akt K 4/89

Tezy

Przepisy art. 14 ust. 2 i art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. o zaopatrzeniu emerytalnym pracowników kolejowych i ich rodzin /Dz.U. nr 23 poz. 99; zm. Dz.U. 1985 nr 20 poz. 85/ są niezgodne z przepisami art. 5 pkt 5, art. 19 ust. 3 oraz art. 67 ust. 2 Konstytucji Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej.

Uzasadnienie

W ocenie Trybunału Konstytucyjnego to - wynikające z powołanych wyżej przepisów - podmiotowe zróżnicowanie praw obywateli w zależności od tego, kiedy podjęli zatrudnienie, w efekcie pozbawia praw do wymienionego w tych przepisach dodatku tych obywateli, którzy pracę zawodową rozpoczęli przed powstaniem Polski Ludowej a w okresie po powstaniu ludowego państwa jedynie uzupełnili swój staż ubezpieczeniowy.

W konsekwencji pozbawia tego dodatku również osoby uprawnione do renty rodzinnej po śmierci takiego pracownika kolejowego.

To dyskryminujące działanie omawianych przepisów prawa jest przede wszystkim niezgodne z konstytucyjną zasadą sprawiedliwości społecznej /art. 5 pkt 5 Konstytucji/.

Przedmiotowe przepisy art. 14 ust. 2 i art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 28 kwietnia 1983 r. są także niezgodne z konstytucyjną zasadą równości wobec prawa /art. 67 ust. 2/.