Uzasadnienie
Treść art. 68 ust. 1 Konstytucji gwarantująca prawo do pracy, to znaczy do zatrudnienia z wynagrodzeniem według ilości i jakości pracy, nie może być interpretowana z pominięciem innych przepisów.
Przede wszystkim należy uwzględnić art. 5 pkt 7 i 8 Konstytucji PRL stwierdzający, że w trosce o rozwój narodu otacza opieką rodzinę i wychowanie młodego pokolenia, dba o stan zdrowotny społeczeństwa.
Dalsze rozwinięcie tych treści znajduje się w art. 70 ust. 1 i 2.
Przepisy te m.in. stanowią, że obywatele mają prawo do ochrony zdrowia, a urzeczywistnieniu tego prawa służy rozwój organizowanej przez państwo ochrony tego zdrowia oraz podnoszenie poziomu zdrowotnego ludności, zapobieganie chorobom i ich zwalczanie.
Nie można także podzielić poglądu, jakoby powtórzenie przepisu ustawy miało charakter wskazówki interpretacyjnej.
Przede wszystkim norma ta przez dodanie do niej jeszcze innej treści została w istocie zmieniona, co narusza art. 10 ust. 3 ustawy.
Zresztą nawet dosłowne powtórzenie normy ustawowej w akcie podstawowym nie powinno mieć miejsca. Wskazówka interpretacyjna określonego przepisu ustawy nie może być zamieszczona w akcie podstawowym; do wykładni legalnej bowiem powołany jest tylko Trybunał Konstytucyjny /art. 4a ustawy o Trybunale Konstytucyjnym/.
Powtórzenie normy ustawowej w rozporządzeniu może prowadzić do dezorientacji do źródeł prawa dla danej normy, a więc czy jest nią ustawa, czy też akt niższego rzędu.