Uzasadnienie
W dniu 12 sierpnia 2026 r. (data stempla pocztowego) Y. M. (dalej: skarżący), działając poprzez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie dotyczącej wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, który został przekazany do organu w dniu 6 marca 2026 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 9 września 2026 r., pismem z dnia 11 września 2026 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie to zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego na podany w skardze adres w dniu 14 września 2026 r. (k. 14 akt sądowych). Termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 21 września 2026 r. (poniedziałek).
W piśmie z dnia 15 września 2026 r., które wpłynęło do Sądu w dniu 17 września 2026 r., pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
W myśl art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania.
Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W wymaganym terminie skarga nie została opłacona, natomiast w piśmie, które wpłynęło do Sądu w dniu 17 września 2026 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę.
Odnosząc się do zawartego w ww. piśmie oświadczenia pełnomocnika skarżącego o cofnięciu skargi należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu.
W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem fiskalnym. Brak opłacenia skargi skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.
Z tego względu, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji postanowienia.