Uzasadnienie
Adwokat K. G., działając jako pełnomocnik Z. P. (dalej również: skarżąca), wniósł do tutejszego Sądu skargę z dnia 10 lipca 2026 r. na bezczynność Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Dolnośląskim w przedmiocie ustalenia poziomu potrzeby wsparcia.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, że na podstawie informacji uzyskanych w trakcie wywiadu środowiskowego oraz danych w bazie Źródło ustalił, że skarżąca zmarła w dniu 7 grudnia 2025 r.
Powyższe zostało potwierdzone, nadesłanym na wezwanie Sądu przez Urząd Stanu Cywilnego we Wrocławiu, odpisem skróconym aktu zgonu skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie.
Stosownie do art. 25 § 1 p.p.s.a. osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Z powyższego wynika jednoznacznie, że osoba nieżyjąca nie posiada zdolności sądowej i nie może być stroną postępowania sądowego.
W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona do Sądu w dniu 13 lipca 2026 r. przez adwokata K. G., który wskazał, że działa jako pełnomocnik Z. P. (i przedłożył pełnomocnictwo procesowe z dnia 22 kwietnia 2025 r. do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi). Według odpisu skróconego aktu zgonu skarżąca zmarła w dniu 7 grudnia 2025 r., zatem w chwili wniesienia skargi nie posiadała zdolności sądowej. Z chwilą śmierci skarżącej wygasło również pełnomocnictwo do działania w postępowaniu sądowoadministracyjnym udzielone ww. adwokatowi (art. 43 p.p.s.a.). Pełnomocnik nie był zatem należycie umocowany do wniesienia skargi w imieniu skarżącej. Nie znajduje przy tym w sprawie zastosowania zdanie drugie art. 43 p.p.s.a., według którego pełnomocnik procesowy działa aż do czasu zwieszenia postępowania. W opisanych okolicznościach nie można bowiem mówić o skutecznym wszczęciu postępowania sądowego, gdyż skarżąca zmarła jeszcze przed wniesieniem skargi do Sądu.
Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.