Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 czerwca 2026 r. S. D. (dalej: skarżący) wniósł skargę na bezczynność Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej sp. z o.o. w Boguszowie-Gorcach (dalej: organ) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 3 czerwca 2026 r.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotowa skarga została wniesiona zwykłą pocztą elektroniczną (e-mailem) na adres kontaktowy organu.
W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny bada jej dopuszczalność w kontekście czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, które enumeratywnie zostały wymienione w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn (niż wymienione w art. 58 § 1 w pkt 1-5a) wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W sprawie kluczowe okazało się zbadanie dochowania właściwego trybu wniesienia skargi. Trzeba podkreślić, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym istnieje możliwość wnoszenia pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże konieczne jest w takim przypadku zachowanie przewidzianych przez ustawę standardów procesowych. Przede wszystkim wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego jest możliwe jedynie za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu, co wynika wprost z art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. Definicję elektronicznej skrzynki podawczej zawarto w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1703 ze zm.; dalej: u.i.d.p.). Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego.
Z kolei w art. 3 pkt 13 u.i.d.p. określono, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet.
Drugą możliwością wniesienia skargi jest dokonanie tej czynności w formie tradycyjnej, tzn. papierowej, za pośrednictwem operatora pocztowego lub poprzez złożenie skargi w siedzibie organu.
W analizowanej sprawie skarżący, inicjując postępowanie sądowe, wniósł skargę na adres poczty elektronicznej organu (adres e-mail) z pominięciem skrzynki podawczej na platformie ePUAP.
W judykaturze przyjmuje się, że takie skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 4856/21; wyrok NSA z dnia 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt III OSK 3734/21; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 614/24, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (CBOSA). Zwraca się przy tym uwagę na wymienioną wyżej definicję elektronicznej skrzynki podawczej organu, zawartą w art. 3 pkt 17 u.i.d.p. Poczta elektroniczna (adres e-mail) stanowi bez wątpienia środek komunikacji elektronicznej i jest objęta definicją w art. 3 pkt 4 ww. ustawy, jednak nie jest tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej. Oznacza to, że wniesienie skargi na adres e-mail organu czy też sądu, choćby był on dostępny w przestrzeni publicznej, nie może zostać uznane za skuteczne.
W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.