Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 maja 2026 r. L. Y. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej z wniosku skarżącej, który wpłynął do organu w dniu 8 sierpnia 2023 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 7 lipca 2026 r., skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skierowano do skarżącej wraz z pismem Sądu z dnia 8 lipca 2026 r.
Na uzupełnienie ww. braku fiskalnego skargi skarżącej zakreślono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
W oparciu dane zawarte na zwróconej do Sądu i niepodjętej przez skarżącą przesyłce zawierającej w/w wezwanie oraz w wyniku przeprowadzenia procedury reklamacji w/w przesyłki pocztowej, w oparciu o pismo P. S.A. z dnia 7 października 2026 r. (k.
22) ustalono, że adresowana do skarżącej na adres podany w skardze, przesyłka sądowa zawierająca ww. wezwanie została, po dwukrotnym awizowaniu - w dniach 14 lipca 2026 r. oraz 22 lipca 2026 r. - zwrócona do nadawcy (Sądu) z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie".
Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie w dniu 4 sierpnia 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlegała odrzuceniu.
Wymóg opłacenia skargi wynika z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r., poz. 535). Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
W niniejszej sprawie odpis pisma wzywającego skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego skargi został doręczony skarżącej w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a., tj. w drodze tzw. fikcji prawnej doręczenia. Wskazaną fikcję doręczenia przyjmuje się w razie niemożności doręczenia adresatowi pisma sądowego w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pod warunkiem, że adresat został dwukrotnie powiadomiony o pozostawieniu przesyłki na okres 14 dni w placówce pocztowej. Stosownie bowiem do art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Wedle § 2 tego przepisu, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
Z kolei w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie natomiast z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w przytoczonym powyżej art. 73 § 1 - § 4 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, że zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata.
Jak wynika z adnotacji zawartych na zwróconej Sądowi, niepodjętej przez skarżącą przesyłce, pierwsze zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej nastąpiło w dniu 14 lipca 2026 r., drugie zaś - 22 lipca 2026 r. Jak wynika z pisma P. S.A. z dnia 7 października 2026 r., zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej zostało pozostawione w oddawczej skrzynce pocztowej skarżącej.
Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni od dnia pierwszego awizo skutkowało zatem, na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a., przyjęciem fikcji doręczenia w ostatnim dniu tego terminu, tj. 28 lipca 2026 r. Od tego dnia rozpoczął bieg siedmiodniowego terminu na wykonanie wezwania Sądu.
W zakreślonym terminie, który zgodnie powyższym upłynął w dniu 4 sierpnia 2026 r. (wtorek) skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.