Uzasadnienie
D. A. W., działając przez pełnomocnika, pismem z dnia 22 maja 2026 r. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2026 r. pełnomocnika Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia przesyłki pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie przesłano na adres pełnomocnika podany w skardze, gdzie została skutecznie doręczona upoważnionemu pracownikowi w dniu 2 lipca 2026 r.
Pismem z dnia 7 lipca 2026 r. pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o cofnięcie skargi.
Wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 220 § 1 zd. 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W realiach niniejszej sprawy wezwanie Sądu w przedmiocie uzupełnienia braków fiskalnych doręczono upoważnionemu pracownikowi na podany w skardze adres pełnomocnika w dniu 2 lipca 2026 r. (ZPO k-13 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania upłynął bezskutecznie z dniem 9 lipca 2026 r.
Wobec niewykonania wezwania w terminie, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.
Warto jednocześnie nadmienić, że Sąd nie mógłby rozpoznać wniosku o cofnięcie skargi, o którym mowa w piśmie pełnomocnika organu, gdyż ten dotyczy jedynie środka skutecznie wniesionego, czyli opłaconego oraz pozbawionego braków formalnych.