Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 maja 2026 r. O. Z., działając przez pełnomocnika, wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
W związku z faktem, że załączone do skargi pełnomocnictwo, przesłane drogą elektroniczną, nie zawierało podpisu elektronicznego, zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2026 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub uwierzytelnionego za zgodność odpis pełnomocnictwa w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej na podany w skardze adres skrzynki e-PUAP w dniu 19 czerwca 2026 r.
Brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono braków formalnych skargi.
Stosownie zaś do art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a., do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 p.p.s.a.). Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tej konkretnej sytuacji skargi. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia (art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W przypadku nieuzupełnienia w terminie braku w postaci dokumentu pełnomocnictwa sąd skargę odrzuca nie wzywając strony do uzupełnienia skargi poprzez jej osobiste podpisanie. Pogląd ten ma umocowanie w uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25 (dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Zgodnie tezą ww. uchwały podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy.
Wymaga wspomnienia fakt, że w aktach sądowych znajduje się również drugie, podpisane pełnomocnictwo (karta nr 28 akt sądowych), ale jego treść nie upoważnia wymienionego pełnomocnika do zastępowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, a jedynie przed organami administracji państwowej.
W realiach niniejszej sprawy wezwanie Sądu doręczono pełnomocnikowi strony w dniu 19 czerwca 2026 r., a więc termin wykonania wezwania upłynął z dniem 26 czerwca 2026 r.
Wobec powyższego, Sąd był zobligowany do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., co orzeczono w sentencji postanowienia.
Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.