Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 maja 2026 r. V. U. reprezentowana przez przedstawiciela ustawowego: N. U. wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy.
Zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2026 r. skarżącą wezwano do złożenia kopii ponaglenia, wraz z dowodem jego wniesienia zakreślając siedmiodniowy termin na dokonanie czynności i rygor odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie wysłano na adres podany w skardze. Po dwukrotnej próbie jej doręczenia kolejno w dniach: 17 czerwca 2026 r. oraz 26 czerwca 2026 r. przesyłkę uznano za doręczoną w dniu 1 lipca 2026 r. Skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Warunkiem dopuszczalności skargi jest prawidłowe jej wniesienie, a zatem wypełnienie wymogów formalnych skargi, uiszczenie wpisu oraz wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej.
Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Zgodnie zaś z art. 53 § 2b p.p.s.a skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z przepisów tych wynika, że wniesienie ponaglenia w trybie w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 527 ze zm., dalej: k.p.a.) stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej.
Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, dostępne: CBOSA).
W niniejszej sprawie do skargi nie dołączono kopii ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz dowodem jego nadania. Skarżąca dokumentu tego nie przedłożyła także na wezwanie Sądu. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono w trybie art. 73 p.p.s.a. Wysłano ją na adres strony podany w skardze i po dwukrotnej próbie jej doręczenia, kolejno w dniach: 17 czerwca 2026 r. oraz 26 czerwca 2026 r., przyjęto skutek doręczenia w dniu 1 lipca 2026 r. zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął bezskutecznie z dniem 8 lipca 2026 r.
Wobec tego Sąd, działając na podstawie powołanych przepisów art. 52 § 1, art. 53 § 2b p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę odrzucił.