Uzasadnienie
Pismem z 27 kwietnia 2026 r. A. Z. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność P. "[...]" sp. z o.o. w Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 8 kwietnia 2026 r.
Pismem z 29 czerwca 2026 r. skarżący oświadczył, że w związku z doręczeniem mu odpisu odpowiedzi na skargę, w dniu 8 czerwca 2026 r. złożył do tut. Sądu za pośrednictwem organu wniosek o cofnięcie ww. skargi. Jednocześnie skarżący wskazał, że "podtrzymuje cofnięcie skargi i wnosi o umorzenie postępowania sądowadministracyjnego". Do tegoż pisma skarżący załączył odpis pisma z 8 czerwca 2026 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył:
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 143), dalej: p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi.
Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa skarżącego – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne.
W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (pkt I sentencji). Orzeczenie o kosztach oparto na art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).