Uzasadnienie
S. N. T. (dalej: skarżąca), działając przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z dnia 8 kwietnia 2026 r. wniosła, skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wniosku skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, który wpłynął do organu w dniu 26 marca 2024 r.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 12 maja 2026 r., pismem Sądu z dnia 15 maja 2025 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.
Na wykonanie wezwania Sądu zakreślono pełnomocnikowi skarżącej termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 maja 2026 r.
Termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał z dniem 25 maja 2026 r. (poniedziałek).
W dniu 22 maja 2026 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącej skierował do Sądu pismo, w którym oświadczył, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu przedkłada pełnomocnictwo do reprezentowania strony postępowania. Do pisma nie zostało dołączone pełnomocnictwo. Odpis pełnomocnictwa został przez pełnomocnika nadesłany do Sądu w dniu 27 maja 2026 r. (data stempla pocztowego).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 34 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026, poz. 914 - dalej: p.p.s.a.), strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do treści art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niedochowanie wskazanego wymogu stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że brak formalny skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa został uzupełniony po terminie. Wezwanie w tym przedmiocie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 maja 2026 r., co oznacza, że wyznaczony siedmiodniowy termin na usunięcie braku formalnego skargi upływał z dniem 25 maja 2026 r. (poniedziałek). Pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej w postępowaniu sądami administracyjnymi pełnomocnik skarżącej nadesłał w dniu 27 maja 2026 r. (data stempla pocztowego), tj. dwa dni po upływie terminu do uzupełnienia przedmiotowego braku licząc od dnia doręczenia pełnomocnikowi wezwania w tym przedmiocie. Nadesłane do Sądu przez pełnomocnika skarżącej w dniu 22 maja 2026 r. pismo, wbrew zawartemu w nim oświadczeniu, nie zawierało dokumentu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi.
Zatem mimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia przedmiotowego braku skargi, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi w ustawowym terminie. Podkreślić przy tym należy, że uzupełnienie braków skargi po terminie jest równoznaczne z ich nieuzupełnieniem (por. postanowienia NSA z: 14 lutego 2017 r., sygn. akt II OZ 104/17 i 15 grudnia 2021 r., sygn. akt II OZ 891/21).
Ponadto zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2026 r., sygn. akt III OPS 2/25, w sytuacji, gdy pełnomocnik, który wniósł skargę, na wezwanie Sądu nie dołączył do akt sprawy sądowoadministracyjnej dokumentu pełnomocnictwa, skarga powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak pełnomocnictwa dla sporządzającego skargę pełnomocnika może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu.
Należy zatem uznać termin wyznaczony do usunięcia braku formalnego za niezachowany, jeżeli pełnomocnik w tym terminie w ogóle nie podjął czynności uzupełniającej lub wprawdzie ją podjął, ale w taki sposób, że brak nie został w całości uzupełniony.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Wpis zwrócono stronie skarżącej na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt II sentencji postanowienia).