Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 grudnia 2025 r. J. S. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Sądu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Oleśnicy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 30 października 2025 r.
Postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2026 r. starszy referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W związku z uprawomocnieniem się ww. postanowienia, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 maja 2026 r. ponownie wezwano stronę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia wynika, że powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 16 maja 2026 r.
Wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.
Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi doręczono stronie w dniu 16 maja 2026 r. (sobota), zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 25 maja 2026 r. (poniedziałek). Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga w zakreślonym terminie nie została opłacona.
Okoliczność ta obligowała Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia.