Uzasadnienie
W dniu 6 kwietnia 2012r. W. B. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wydania zaświadczenia.
Postanowieniem z dnia 7 lutego 2018r. Sąd odrzucił zażalenia skarżącego na postanowienia z dnia 5 października 2017r. w przedmiocie odrzucenia zażaleń na postanowienia z dnia 7 marca 2017, 8 marca 2017r., 9 marca 2017r., i 10 marca 2017r.
W komparycji i uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga oraz zażalenia zostały wniesione przez W. B. Z akt postępowania jednoznacznie wynika, że skarga i zażalenia zostały wniesione przez W. B. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.).
W tym miejscu należy wskazać, iż sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2012r., II OSK 631/12, LEX nr 1252132).
W komparycji oraz w uzasadnieniu postanowienia z dnia 7 lutego 2018r. Sąd błędnie wskazał nazwisko skarżącego. Powyższa oczywista omyłka pisarska podlega sprostowaniu na podstawie art. 156 § 1 p.p.s.a.
Z tych względów, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.