Uzasadnienie
H. N. (dalej "skarżąca", "wnioskodawczyni") zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w niniejszej sprawie.
Postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym przez nią zakresie.
Od postanowienia tego skarżąca wniosła sprzeciw składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r. Sąd przywrócił skarżącej termin do złożenia sprzeciwu, a następnie, w wyniku rozpoznania sprzeciwu, postanowieniem z dnia 14 lutego 2014 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy.
Pismem z dnia 11 marca 2014 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2014 r. Do zażalenia dołączyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów wpisu sądowego od przedmiotowego zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Rozpatrując wniosek o przyznanie prawa pomocy trzeba mieć na względzie, że zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a."), strona wnosząca do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki obowiązana jest do poniesienia kosztów postępowania. Art. 243 i nast. P.p.s.a., przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy.
Z powyższego wynika zatem, że z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy może wystąpić strona, która zobowiązana jest do poniesienia kosztów sądowych w toczącym się z jej inicjatywy lub z jej udziałem postępowaniu.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca wnioskiem z dnia 11 marca 2014 r. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów opłaty sądowej za wniesione zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 14 lutego 2014 r. odmawiające skarżącej przyznania prawa pomocy. Podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 227 § 1 i 2 P.p.s.a. od zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych przysługuje stronie zażalenie, od którego nie pobiera się opłaty sądowej. Sporządzenie zażalenia w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy nie jest również obwarowane przymusem radcowsko - adwokackim (art. 194 § 4 P.p.s.a.).
Skoro ze sporządzeniem i wniesieniem zażalenia na postanowienie odmawiające stronie przyznania prawa pomocy nie wiążą się żadne koszty sądowe, to w ocenie Sądu wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 243 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.