Uzasadnienie
G. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa z siedzibą w G., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę M. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca Y.A.T. F..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że nie wpłynął do niego wniosek o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca Y. A. T. F.. Brak jest zatem konkretnego przedmiotu postępowania, a co za tym idzie – brak jest sprawy, która mogłaby zawisnąć przed sądem administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Postępowanie sądowoadministracyjne może się toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza więc analiza wymogów jej dopuszczalności. W ocenie Sądu, przedmiotową skargę należało odrzucić.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres właściwości rzeczowej sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a.. Zgodnie z przywołanym przepisem, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a., postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn.zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przepis art. 3 § 2a p.p.s.a. dodaje, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 k.p.a.. Przepis art. 3 § 3 zaznacza ponadto, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
Odnosząc treść przytoczonego powyżej uregulowania do przedmiotu niniejszej sprawy wskazać należy, że w sprawie niniejszej przedmiotem zaskarżenia nie jest żaden ze wskazanych powyżej przejawów działalności administracji publicznej. Zgodnie z art. 8 § 1 ustawy z dnia 20 marca 2025 r. o warunkach dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. poz. 621 z późn. zm.), zezwolenie na pracę wydaje się na wniosek podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi. Z powyższego wynika, że "wszczęcie postępowania administracyjnego, które zgodnie z przepisami prawa może być wszczęte jedynie na wniosek, wymaga wyraźnego wniosku strony. Postępowanie administracyjne nie może być wszczęte, jeżeli stosowny wniosek o wszczęcie postępowania nie został złożony" (M. Wieczorek [w:] Warunki dopuszczalności powierzania pracy cudzoziemcom na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Komentarz, red. K. W. Baran, M. Tomaszewska, Warszawa 2026, art. 8.). Skoro zatem w przedmiotowej sprawie wniosek o udzielenie zezwolenia na pracę cudzoziemca Y.A.T. F. nie został złożony, to postępowanie administracyjne w tym przedmiocie nie zostało wszczęte. W związku z tym stwierdzić należy, że brak jest sprawy, która mogłaby zawisnąć przed sądem administracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem powołany do tego, aby kontrolować zachowanie się organu administracji publicznej, o ile zachowanie to nie przybiera jednej z form, o której stanowi art. 3 § 2 p.p.s.a.
Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że niemożliwe jest badanie przez Sąd bezczynności czy tez przewlekłości w postępowaniu, które nie zostało wszczęte.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Z poczynionych powyżej rozważań wprost wynika natomiast, że skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalna.
Mając na względzie przytoczone powyżej okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.