Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SO/Wa 23/15 odmówił H. M. przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego) w sprawie z skargi wymienionej na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków. Odmowa przyznania prawa pomocy uzasadniona została oczywistą bezzasadnością skargi.
Z kolei postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 278/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków, jako niedopuszczalną.
Wraz z skargą kasacyjną od postanowienia z 11 sierpnia 2015 r. skarżąca wniosła o ustanowienie adwokata z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 4 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1431/15 oddalił zażalenie H. M. na postanowienie z 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SO/Wa 23/15 w przedmiocie odmowy przyznania skarżącej prawa pomocy.
W wyniku ponownego złożenia przez skarżącą wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 278/15 odmówił zmiany postanowienia z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SO/Wa 23/15. Sąd wskazał, że nie uległy zmianie okoliczności, które były podstawą wydania postanowienia z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SO/Wa 23/15, zatem nie ma podstaw do zmiany tego postanowienia.
W piśmie z dnia 28 stycznia 2016 r. H. M. po raz kolejny wniosła o ustanowienie adwokata, celem podpisania skargi kasacyjnej.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OZ 321/16 oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2015 r.
Sąd drugiej instancji wskazał w uzasadnieniu, że już po odrzuceniu skargi postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SAB 278/15 - w postanowieniu z dnia 4 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1431/15 oddalającym zażalenie na postanowienie z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SO/Wa 23/15 - przesądził, że spawa objęta przedmiotową skargą H. M. nie należy do kognicji sądów administracyjnych, co oznacza, że jest bezzasadna i podlegałaby odrzuceniu, w związku z czym przyznanie prawa pomocy w sprawie również jest niecelowe. W tej sytuacji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji, rozpoznając ponowny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, zasadnie odmówił jego uwzględnienia. Odmowa zamiany postanowienia z dnia 11 sierpnia 2015 r. była zatem prawidłowa, a prawo strony do skorzystania ze środka zaskarżenia zgodnie z wymogiem wynikającym z art. 175 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy rozpatrywać przez pryzmat "oczywistej bezzasadności skargi".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności należy wskazać, że jest to trzeci z kolei wniosek H. M. o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie. Został on złożony po odmowie przyznania skarżącej prawa pomocy postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SO/Wa 23/15 (z uwagi na oczywistą bezzasadność skargi), a także po odmowie zmiany tego postanowienia postanowieniem z dnia 18 grudnia 2015 r. sygn. akt IV SAB/Wa 278/15 (wobec braku zmiany okoliczności, która legła u podstaw wydania pierwszego z wymienionych postanowień).
Należy zaznaczyć, że zarówno postanowienie z dnia 10 sierpnia 2015 r., jak i postanowienie z dnia 18 grudnia 2015 r. były przedmiotem kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniami z dnia 4 listopada 2015 r. sygn. akt I OZ 1431/15 i z dnia 8 kwietnia 2016 r. sygn. akt I OZ 321/16 oddalił zażalenia H. M. Co istotne dla rozpoznania przedmiotowego wniosku (z dnia 28 stycznia 2016 r.), w uzasadnieniu postanowienia z dnia 8 kwietnia 2016 r. Sąd drugiej instancji jednoznacznie stwierdził, że wobec oczywistej bezzasadności skargi H. M., co zostało przesądzone w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2015 r., w przedmiotowej sprawie nie ma podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że okoliczność, która stanowiła podstawę odmowy (postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SO/Wa 23/15) przyznania skarżącej prawa pomocy, to jest oczywista bezzasadność (a ściślej niedopuszczalność) jej skargi, nadal nie uległa zmianie. Dlatego w dalszym ciągu zastosowanie znajduje art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., poz. 270 ze zm.), zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.
W konsekwencji nie ma podstaw do zmiany postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy z dnia 10 sierpnia 2015 r. sygn. akt IV SO/Wa 23/15 na podstawie art. 165 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który dopuszcza zmianę postanowienia tylko w przypadku zamiany okoliczności sprawy.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 165 a contrario w zw. z art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.