Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OZ 1113/16 oddalił zażalenie J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lipca 2016 r. sygn. akt IV SAB/Wa 222/13 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Rady Adwokackiej w [...] w przedmiocie podjęcia czynności przed Sądem Najwyższym w celu rozpoznania zagadnienia prawnego.
J. J. w piśmie z dnia 23 listopada 2016 r. wniósł zażalenie na powołane postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 168 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej "P.p.s.a.") orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Stosownie do treści art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których rodzaje wymieniono w tym przepisie. W rozpoznawanej sprawie zażalenie wniesiono na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego (zarówno wyroki, jak i postanowienia) nie podlegają zaskarżeniu, gdyż stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługuje od nich środek odwoławczy, jakim jest zażalenie (art. 168 § 1 w zw. z art. 193 P.p.s.a.).
W tej sytuacji zażalenie J. J. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OZ 1113/16, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.