Uzasadnienie
W skardze na bezczynność Ministra Infrastruktury z dnia 9 lipca 2010 r. (data prezentaty) "B." S.A., zwane dalej "Spółką" domagały się kompleksowego rozpatrzenia wniosku z dnia 15 marca 2010 r. dotyczącego w szczególności wznowienia postępowania zakończonego decyzją Ministra Gospodarki z dnia [...] grudnia 2009 r. stwierdzającą nieważność decyzji tegoż Ministra z dnia [...] maja 1999 r. mocą której stwierdzono nieważność orzeczenia Nr [...] Ministra Przemysłu i Handlu z dnia [...] lipca 1948 r. o przejęciu na własność Państwa przedsiębiorstw w części dotyczącej przedsiębiorstwa B. i uchylenia decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że co prawda Minister wznowił postępowanie (postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r., doręczonym stronie dnia 28 maja 2010 r.), jednakże są to działania pozorne, gdyż merytorycznie nie rozpoznano wniosku strony o uchylenie decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r.
W odpowiedzi organ wskazał, iż wydał akt w odniesieniu do którego pozostawał w bezczynności, a mianowicie decyzją z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] odmówił uchylenia ostatecznej własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. W związku z powyższym, wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ppsa, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Zatem nakazanie wydania decyzji administracyjnej możliwe jest, gdy organ nie rozstrzygnął toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi na bezczynność jest bowiem ostatecznie wydanie żądanego aktu, którego organ nie wydał pomimo istnienia prawnego obowiązku w tym zakresie. Z przytoczonego przepisu wynika więc, że ewentualne zobowiązanie organu do wydania decyzji nie jest możliwe, gdy organ decyzję taką wydał, choćby nawet naruszył przy tym terminy określone w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 tj. ze zm.), zwanej dalej "kpa", przewidziane dla załatwiania spraw.
Jak wynika z akt sprawy, organ po wniesieniu przez Spółkę skargi, wydał decyzję o odmowie uchylenia własnej decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r., zatem przestał być w bezczynności.
W tym stanie rzeczy rozpoznanie skargi stało się bezprzedmiotowe, albowiem w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2010 r. ustała bezczynność organu, gdyż wniosek Stowarzyszenia o kompleksowe załatwienie sprawy z dnia 15 marca 2010 r. w tym o wydanie decyzji w przedmiocie wznowienia postępowania został rozpoznany (natomiast inne żądanie wniosku z dnia 15 marca 2010 r., a więc kwestia legalności postanowienia z dnia [...] czerwca 2010 r. była przedmiotem kontroli Sądu w sprawie o sygn. akt IV SA/Wa 1378/10). W takim wypadku postępowanie sądowe w sprawie ze skargi na bezczynność organu winno ulec umorzeniu jako bezprzedmiotowe (vide uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, Lex Nr 463487).
W ocenie Sądu, skoro w dniu wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności, a następnie w związku ze złożeniem skargi na bezczynność wydał wymagane rozstrzygnięcie, to tym samym uwzględnił skargę na bezczynność w trybie art. 54 § 3 ppsa. Przepis ten stanowi, że organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia.
Orzekając w pkt II sentencji postanowienia Sąd miał na względzie, iż zgodnie z art. 201 § 1 ppsa w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa skarżącemu należy się od organu administracji publicznej, który w ramach autokontroli uwzględnił skargę, zwrot kosztów postępowania. Na podstawie tego przepisu w zw. z art. 205 § 1 powołanej ustawy zasądzono na rzecz Skarżącego koszty postępowania, na które składała się wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł.