Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił J. H. przyznania prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 marca 2013 r. oddalił zażalenie.
Wnioskiem z dnia 2 października 2013 r., J. H. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o zwolnienie całkowite z kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 4 października 2013 r. J. H. został zobowiązany do dokładnego wypełnienia i odesłania Sądowi, w terminie 7 dni, przesłanego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy pod rygorem zmiany postanowienia z dnia 12 marca 2013 r. o odmowie przyznania prawa pomocy.
Wezwanie to zostało odebrane przez skarżącego w dniu 23 października 2013 r. i pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący J. H. nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy wyjaśnić, że Sąd potraktował wniosek J. H. jako wniosek o zmianę postanowienia Sądu z dnia 12 marca 2013 r., którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wniosek o zmianę ww. postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżąca nie wykazała okoliczności, które uzasadniałyby jego zmianę.
Zgodnie z treścią art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) postanowienie nie kończące postępowania w sprawie może być uchylone i zmienione wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
W niniejszej sprawie taka sytuacja nie występuje.
Skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na formularzu urzędowym zgodnie z wymogami 252 § 2 p.p.s.a. Pomimo upływu zakreślonego terminu, tj. do dnia 30 października 2013 r. skarżący nie złożył stosownego wniosku.
Reasumując, wysokość oraz jednorazowy charakter kosztów postępowania, w odniesieniu do przedstawionej powyżej sytuacji nakazują stwierdzić, że skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (co jest przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie żądanym przez stronę), ani tez że poniesienie przez niego kosztów postępowania sprowadzi zagrożenie o którym mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. (co uzasadniałoby przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie częściowym) oraz że sytuacja jego uległa zmianie w skutek zmiany okoliczności (art. 165 p.p.s.a.).
Wobec powyższego, na podstawie art. 165 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.