Uzasadnienie
Skarżący K. G., po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia z dnia 1 lipca 2009 r. umarzającego postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane jego skargą na bezczynność Głównego Geodety Kraju, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie.
W dniu 8 października 2009 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący złożył przedmiotowy wniosek w przewidzianej prawem formie, czyli na urzędowym formularzu PPF.
W uzasadnieniu wniosku oraz oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z matką, inwalidką I grupy. Nie posiada oszczędności pieniężnych, przedmiotów wartościowych. Do czasu uregulowania własności nie jest w stanie wskazać składników posiadanych nieruchomości rolnych. Jedynym dochodem i źródłem utrzymania skarżącego jest emerytura matki z KRUS w wysokości 769 zł.
Rozpoznając wniosek, stwierdzono, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - stosownie do treści art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.), ponoszenie przez strony kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Oznacza to, iż podmiot wnoszący skargę powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania, zatem i liczyć się z koniecznością gromadzenia środków finansowych na ów cel. Należy mieć na uwadze, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych należy zaliczyć osoby bezrobotne, samotne, bez stałego źródła dochodu i majątku, a zatem pozbawione środków do życia bądź mające środki, ale bardzo ograniczone, wystarczające na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Oceniając wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata stwierdzić należy, że wnioskodawca wykazał, iż spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a.. Należy mieć na uwadze, iż K. G. nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia bowiem okoliczność, iż jedyne źródło dochodów rodziny wnioskodawcy stanowi świadczenie emerytalne jego matki, którego wysokość pozwala właściwie tylko na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch osób.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.