Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 23 maja 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wa 103/14 odrzucił skargę M. H. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji.
Odpis niniejszego postanowienia wraz z uzasadnieniem i stosownym pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia przesłany został pełnomocnikowi skarżącej J. H. – mężowi skarżącej – przy piśmie z dnia 27 maja 2014 r., którego odbiór w dniu 3 czerwca 2014 r. potwierdził własnoręcznym podpisem J. H. Od przedmiotowego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła w dniu 12 czerwca 2014 r. skarga kasacyjna, sporządzona osobiście przez J. H. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie zaś do treści art. 175 § 1 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącej został prawidłowo pouczony o sposobie wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego, bowiem takie pouczenie zawarte zostało w punkcie 2. pisma Sądu z dnia 27 maja 2014 r., przy którym doręczono J. H. odpis postanowienia z dnia 23 maja 2014 r. wraz z uzasadnieniem. Mimo tego pełnomocnik skarżącej, nie będący profesjonalistą, wniósł skargę kasacyjną sporządzoną przez niego osobiście.
Zgodnie z dyspozycją art. 178 powołanej ustawy, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną.
Uwzględniając przedstawiony stan faktyczny i prawny należy stwierdzić, że skarga kasacyjna wniesiona została z naruszeniem art. 175 § 1 powołanej ustawy, wobec czego jest niedopuszczalna i obliguje Sąd do jej odrzucenia.
Z powyższych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.