Uzasadnienie
Pismem z dnia 19 sierpnia 2014 r. Wojewoda Dolnośląski zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uchwałę Rady Miejskiej Wrocławia z dnia 14 kwietnia 2011 r., nr VIII/137/11 w sprawie określenia zasad rozliczenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć nauczycieli dla których ustalony plan zajęć jest różny w poszczególnych okresach roku szkolnego, określenia zasad udzielania i rozmiaru obniżek tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć oraz przyznawania zwolnień od obowiązku realizacji tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin, określenia tygodniowego obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dla nauczycieli realizujących obowiązki określone dla stanowisk o różnym tygodniowym obowiązkowym wymiarze godzin i nauczycieli, dla których nie ustalono obowiązkowego wymiaru godzin zajęć dydaktycznych oraz określenia zasad zaliczania do wymiaru godzin poszczególnych zajęć w formie zaocznej i w kształceniu na odległość, obowiązujących w szkołach i placówkach prowadzonych przez miasto Wrocław.
Wyrokiem z dnia 2 kwietnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 716/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność § 2 ust. 3 zaskarżonej uchwały (pkt I), nie orzekł w przedmiocie wykonania zaskarżonej uchwały w części, w której w pkt. I stwierdzono jej nieważność (pkt II) oraz zasądził od Rady Miejskiej Wrocławia na rzecz Wojewody Dolnośląskiego kwotę 240,00 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego (pkt III).
Pismem z dnia 7 kwietnia 2015 r. pełnomocnik Wojewody Dolnośląskiego złożył wniosek o sprostowanie pkt. III wyroku wydanego w dniu 2 kwietnia 2015 r. w ten sposób, że zwrot kosztów zastępstwa sądowego zasądza się od Gminy Wrocław a nie od Rady Miejskiej Wrocławia.
Uzasadniając wniosek o sprostowanie wyroku, pełnomocnik Wojewody Dolnośląskiego powołał postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lutego 2013 r., sygn. akt I OZ 139/13 wskazujące, że z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (...), a zwłaszcza jej art. 11a wynika, że zwrot kosztów zastępstwa procesowego zasądza się od gminy nie zaś od rady miejskiej, która jest jedynie organem stanowiącym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Stosownie do art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki.
Tak właśnie było w niniejszej sprawie, dostrzeżony błąd wystąpił wbrew zamierzeniu Sądu, zaś jego sprostowanie nie prowadzi do zmiany zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 zd. 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.