Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 516/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę I. S. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego
Pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
W dniu 1 lutego 2013 r. doręczono skarżącemu wymieniony wyrok Sądu wraz z uzasadnieniem.
W dniu 6 lutego 2013 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 8 lutego 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka we W., pismem z dnia 14 lutego 2013 r., nr 20/UA/13, wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącego adw. D. B. W dniu 23 marca 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 17 grudnia 2012 r. dopełniając jednocześnie czynności, dla której wniósł o przywrócenie terminu.
Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wskazał, że pismo informujące o wyznaczeniu pełnomocnikiem odebrał na początku marca 2013 r. (pełnomocnik nie jest w stanie wskazać precyzyjnej daty, albowiem pismo doręczono listem zwykłym). Mając na uwadze urlop pełnomocnika i jego przebywanie poza siedzibą wykonywania działalności, a także realizację wcześniej zaplanowanych czynności zawodowych, w szczególności rozprawy poza miejscem wykonywania działalności zawodowej oraz fakt, iż pełnomocnik prowadzi jednoosobową działalność i nie zatrudnia żadnego aplikanta, brak było możliwości udzielenia pełnomocnictwa substytucyjnego oraz upoważnienia do zapoznania się z aktami postepowania. Czynność zapoznania się z aktami została przedsięwzięta przez pełnomocnika osobiście w dniu 20 marca 2013 r., który to dzień był pierwszym możliwym do wykonania przedmiotowej czynności.
Od tego dnia zatem należy liczyć, w ocenie pełnomocnika, bieg terminu 7 – dniowego do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik jednocześnie podkreślił, że został ustanowiony pełnomocnikiem z urzędu już po upływie przewidzianego ustawą terminu 30 – dniowego do wniesienia skargi, a zatem uchybienie terminu nastąpiło bez winy pełnomocnika. Podkreślono, że nie upłynął termin 30 – dniowy od dnia ustanowienia pełnomocnika do dnia wniesienia skargi (termin kończy się z początkiem kwietnia 2013 r.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie wskazać należy, że ustawodawca w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., ustanowił 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej, który przysługuje każdej ze stron, niezależnie czy korzysta z pomocy pełnomocnika z wyboru czy pełnomocnika ustanowionego przez sąd administracyjny. Sporządzenie skargi kasacyjnej obarczone jest przymusem adwokackim, a jej należyte opracowanie wymaga rzetelnego zaznajomienia się ze sprawą, przestudiowania akt sprawy, orzecznictwa i literatury prawniczej związanej z przedmiotem sprawy. Nadto pełnomocnik, przed wniesieniem skargi kasacyjnej, powinien zapoznać się ze stanowiskiem mocodawcy co do kierunku zaskarżenia lub poinformować o braku podstaw skargi.
Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Zastosowanie literalnej wykładni tego przepisu oznaczałoby, że termin do dokonania czynności, której uchybiono (w tym również sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej) przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu powinien zawsze zamykać się w ciągu 7 dni od daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu.
W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo iż art. 87 § 1 p.p.s.a zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga, iż zgodnie z § 4 art. 87 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienie NSA z 14 maja 2009, II FZ 125/09, LEX 564223, postanowienie NSA z dnia 7 lipca 2009 r., II FZ 228/09, [numer dowodu zakryty]).
Prezentowana koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 i n. p.p.s.a.
Z relacji pełnomocnika skarżącego wynika, że dopiero od dnia 20 marca 2013 r., tj. od dnia zapoznania się z aktami sprawy, miał rzeczywistą możliwość wywiązania się ze swoich obowiązków procesowych. Biorąc ten termin pod uwagę należy uznać, że w tej konkretnej sprawie termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu należało liczyć od dnia 21 marca 2013 r., a jego upływ nastąpił w dniu 27 marca 2013 r. Należy wskazać, że skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia pełnomocnik nadał w urzędzie pocztowym w dniu 23 marca 2013 r.
W ocenie Sądu, pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Spełnił tym samym przesłankę z art. 87 § 2 p.p.s.a. Niewątpliwie okoliczność niezależna od strony i jej pełnomocnika, jak fakt późniejszego ustanowienia pełnomocnika z urzędu i otrzymania przez niego informacji z Okręgowej Rady Adwokackiej we W. o wyznaczeniu do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie, miała wpływ na uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Stronie skarżącej i jej pełnomocnikowi nie można zatem przypisać działania o charakterze zawinionym, co wypełnia przesłankę z art. 86 § 1 p.p.s.a.
W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia.