Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 czerwca 2026 r. A. Z.-D. (dalej: strona, skarżąca) wniosła skargę na opisaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu w przedmiocie uznania świadczenia pielęgnacyjnego za nienależnie pobrane i podlegające zwrotowi wraz z odsetkami za opóźnienie. W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji do czasu prawomocnego zakończenia postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Stosownie jednak do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z powyższym unormowaniem, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Przy czym ciężar wykazania, że wykonanie decyzji rodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącego szkody - i to o znacznych rozmiarach - lub powstania trudnych do odwrócenia skutków, spoczywa na wnioskodawcy. Wniosek w tym zakresie powinien zawierać konkretne informacje o stanie faktycznym oraz okoliczności pozwalające na przyjęcie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne.
Sąd ocenia jedynie, czy w istocie wskazana przez skarżącego szkoda ma znaczny rozmiar lub istnieje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie dokonuje natomiast oceny zasadności skargi, gdyż ustawa normująca postępowanie przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji umożliwiającej zastosowanie omawianej instytucji w zależności od oceny prawdopodobieństwa wadliwości zaskarżonego aktu lub czynności.
W sprawie skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazała jakichkolwiek okoliczności odnoszących się do przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wnioskodawca powinien natomiast podnieść zobiektywizowane okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, przy czym przedstawiona argumentacja musi być spójna oraz odnosić się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. We wniosku skarżącej takiej argumentacji zabrakło, w związku z tym nie można stwierdzić, że strona wykazała konieczność przyznania jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Jednocześnie podkreślenia wymaga, że rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania lub odmowy wstrzymania wykonania aktu lub czynności pozostaje niezależne od zasadności samej skargi. Na tym etapie postępowania zaskarżona decyzja nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.