Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 października 2020r. sygn. IV SA/Wr 382/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uwzględnił skargę A.S. (dalej: skarżąca) na opisaną w rubrum postanowienia decyzję i orzekł o zwrocie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania.
Pismem z dnia 2 grudnia 2020r pełnomocnik skarżącej wniósł o uzupełnienie wskazanego wyżej wyroku poprzez zawarcie w jego sentencji orzeczenia o kosztach procesu., przyznając,że w uzasadnieniu orzeczenia zawarto passusu o podstawie prawnej zasądzenia kosztów postępowania. Kolejnym pismem z dnia 16 grudnia 2020r. pełnomocnik skarżącej cofnął wniosek o uzupełnienie wyroku z tym uzasadnieniem, że doręczono mu prawidłowy odpis wyroku z dnia 13 października 2020r.
. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
W myśl art. art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2335 ze zm., dalej p.p.s.a.)., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn. Z taką sytuacją mamy do czynienia w badanym przypadku. Pełnomocnik skarżącej cofnął wniosek o uzupełnienie wyroku z tą argumentacją, że doręczono mu prawidłowy odpis wyroku z dnia 13 października 2020r., zawierający orzeczenie w przedmiocie należnych skarżącej kosztów postępowania.
W świetle ujawnionej niespornej okoliczności dotyczącej uprzedniego doręczenia pełnomocnikowi skarżącej błędnego odpisu wyroku tutejszego Sądu,nie zawierającego rozstrzygnięcia o kosztach procesu, jego oświadczenie w przedmiocie cofnięcia wniosku o uzupełnienie wyroku nie nasuwa żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń co do jego dopuszczalności i dowodzi tego,że procedowanie w tym zakresie stało się bezprzedmiotowe.. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze przytoczoną wyżej regulację, Sąd zobligowany był umorzyć postępowanie w sprawie, co orzeczono w tenorze postanowienia.