Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 11 stycznia 2021 r. (sygn. akt IV SA/Wr 335/20), wydanym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. K. na decyzję Prokuratora Okręgowego w Legnicy z dnia 27 kwietnia 2020 r. nr PO IV Ip 8.2019 w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.
Jak wynika z akt sądowych, odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 6 maja 2021 r. W piśmie przewodnim sekretariat Sądu wskazał błędną datę postanowienia (postanowienie z dnia 15 stycznia 2021 r. zamiast prawidłowo: z dnia 11stycznia 2021 r.), jednak prawidłowo pouczył skarżącego, że od doręczonego mu postanowienia Sądu przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, wnoszona w terminie i na zasadach jak w doręczonym stronie pouczeniu (k. 54 i n. akt sądowych). W dniu 18 maja 2021 r. wpłynęło do Sądu, sporządzone osobiście pismo skarżącego (opatrzone datą 13 maja 2021 r. i nadane w dniu 15 maja 2021 r.), w którym skarżący domagał się m.in. uchylenia postanowienia Sądu z dnia 11 stycznia 2021 r.
W związku z niejednoznaczną treścią pisma procesowego strony z dnia 13 maja 2021 r. (wniesionego w ustawowym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej), Przewodniczący Wydziału IV zarządzeniem z dnia 20 maja 2021 r. wezwał skarżącego do oświadczenia się – w terminie 7 dni – jaki charakter ma wspomniane pismo, pod rygorem potraktowania tego pisma jako skargi kasacyjnej (k. 64 akt sądowych).
Jak wynika z akt sądowych, wezwanie to skarżący otrzymał 8 czerwca 2021 r. (k. 66 akt sądowych).
W dniu 12 czerwca 2021 r. (data nadania) skarżący wniósł pismo procesowe, w którym podniósł m.in. że od 20 lat zapadają wyroki niekorzystne dla strony. W piśmie tym skarżący domagał się jawnego posiedzenia sądu i wznowienia spraw opisywanych w tym piśmie. Jako załącznik do tego pisma skarżący nadesłał kserokopię pisma z dnia 2 lutego 2020 r. adresowanego do Prokuratury Rejonowej w Lubinie.
Wskazując na powyższe, pismo skarżącego z dnia 13 maja 2021 r., uzupełnione pismem z dnia 12 czerwca 2021 r. zostało uznane jako skarga kasacyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 stycznia 2021 r. (sygn. akt IV SA/Wr 335/20).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Skarga kasacyjna sporządzona osobiście przez skarżącego z przyczyn formalnych podlegała odrzuceniu.
Wskazać należy, że ustawodawca, regulując instytucję skargi kasacyjnej, uzależnił skuteczność jej wniesienia od spełnienia szeregu przesłanek, których niespełnienie powoduje odrzucenie skargi kasacyjnej. Jednym z warunków dopuszczalności skargi kasacyjnej w znaczeniu podmiotowym jest sporządzenie jej przez podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem (art. 175 § 1 p.p.s.a.) skarga kasacyjna co do zasady powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego. Jednakże przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art.175 § 2.p.p.s.a.). Dodatkowo w sprawach obowiązków podatkowych, skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego (art. 175 § 3 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie skarżący został prawidłowo pouczony o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z dnia 11 stycznia 2021 r. Mimo powyższego pouczenia strona sporządziła i wniosła do Sądu pismo, będące w istocie skargą kasacyjną. Jednocześnie skarżący nie wykazał i z akt administracyjnych nie wynika, jakoby należał on do podmiotów wymienionych w art. 175 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 175 § 1 p.p.s.a odrzucił skargę kasacyjną jako niedopuszczalną.
- - ---------------------- 2