Uzasadnienie
W sprawie postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 31 sierpnia 2010 r. przyznano P. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Na skutek wystąpienia przez Sąd do Okręgowej Rady Adwokackiej we W. wyznaczono jako pełnomocnika dla strony skarżącej z urzędu adwokata J. H., która – jak wynika z akt sprawy – zapoznała się z treścią tych akt oraz zapewniła dla skarżącego profesjonalne zastępstwo procesowe na rozprawie w dniu 2 listopada 2010 r.
Wyrokiem z dnia 2 listopada 2010 r. Sąd oddalił skargę P.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu kwoty wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego wraz z ustawowymi odsetkami.
Na złożonym w Sądzie w dniu 26 listopada 2010 r. formularzu skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
W sprawie zważono, co następuje.
Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje – zgodnie z § 2 art. 245 powołanej ustawy procesowej - zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do brzmienia art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej.
W sprawie, przedmiotem skargi P. K. jest decyzja w przedmiocie zobowiązania do zwrotu należności z tytułu świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego wraz z ustawowymi odsetkami, która stanowi działanie organu w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej, wskazane w powołanym przepisie art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżący nie ma zatem z mocy ustawy (podkreślenie referendarza sądowego) obowiązku uiszczenia w sprawie kosztów sądowych. Stwierdzenie to odnosi się również do kosztów postępowania następującego po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, tj. wyroku z dnia 2 listopada 2010 r.
Dalej wskazać należy, że postanowieniem referendarskim z dnia 31 sierpnia 2010 r. przyznano P. K. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, tj. w zakresie maksymalnym, jaki przewiduje uregulowanie wynikające z ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w sprawie z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Z akt sprawy wynika, że skarżący korzysta z przyznanego mu prawa pomocy. Zostały zatem zachowane, przysługujące skarżącemu w jego sytuacji rodzinnej i materialnej, gwarancje realizacji prawa do sądu. Gwarancje te obejmują również postępowanie następujące po wydaniu przez Sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, tj. wyroku z dnia 2 listopada 2010 r.
W świetle powyższych okoliczności oraz powołanych regulacji prawnych postępowanie dotyczące wniosku P. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zarówno zwolnienia z kosztów sądowych jak i ustanowienia adwokata okazało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy w zw. z art. 258 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, referendarz sądowy postanowił to postępowanie umorzyć.
Rozstrzygnięcie w tym zakresie znalazło wyraz w sentencji postanowienia.