Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 4 lipca 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 252/13

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Sędzia NSA Henryk Ożóg przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 4 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 31 maja 2013 r. sygn. j.w. w przedmiocie odrzucenia skargi oraz umorzenia postępowania o zawieszenie postępowania sądowego

Sentencja

postanawia:

  1. odmówić wykładni powyższego postanowienia

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 31 maja 2013 r. odrzucona została skarga Z. R. na decyzję SKO we W. z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. Jednocześnie Sąd umorzył postępowanie z wniosku tego kolegium o zawieszenie z urzędu postępowania sądowego w sprawie.

Pismem z dnia 21 czerwca 2013 r. skarżący, na podstawie art. 158 ppsa, wezwał Sąd,,do wyjaśnienia wątpliwości związanych z opublikowanym orzeczeniem".

Wniosek ten nie jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 158 ppsa sąd, który wydał wniosek rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku (lub postanowienia – por. art. 166 ppsa).

Tymczasem postanowienie, którego dotyczy wniosek zostało podjęte w związku z tym, że skarżący nie spełnił warunku dopuszczalności skargi w postaci terminowego jej wniesienia. Sąd nadto uznał, że skoro skarga została spóźniona to i bezprzedmiotowe się staje zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wobec tego trudno przyjąć, że postanowienie to nie jest jasne na tyle, iż wymaga niezbędnej wykładni. Jasne nie wymaga interpretacji.

W uzasadnieniu wniosku skarżący nadto podnosi, że Sąd nie powinien odrzucać skargi, ale zawiesić postępowanie sądowe na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 ppsa.

Kwestie te jednakże nie mieszczą się w istocie wykładni. Za ich pośrednictwem bowiem skarżący prowadzi już polemikę z rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu. To dodatkowo przemawia za odmową dokonania wykładni wspomnianego na wstępie postanowienia.

Z tych względów na podstawie powołanych wcześniej przepisów ppsa należało orzec jak w sentencji postanowienia.

PM 10.07.2013 r.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 30 października 2013 r., dokument z 30 października 2013 r., dokument z 5 września 2013 r., dokument z 31 maja 2013 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.