Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 15 lipca 2026 r., sygn. akt IV SA/Wr 183/26

Uzasadnienie

W dniu 31 grudnia 2025 r. M. B. (dalej: skarżący) złożył do Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej Sp. z o.o. z siedzibą w Jeleniej Górze (dalej: MPGK, Spółka) wniosek o udostępnienie informacji obejmującej lata 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025, w postaci:

1. 1. Wykazu portali internetowych, gazet, czasopism, stacji telewizyjnych, radiowych oraz innych mediów, z którymi MPGK zawierało umowy lub realizowały zlecenia (w tym również na podstawie zamówień, faktur lub innych form współpracy);
2. 2. Dla każdego podmiotu pełnej nazwy portalu, gazety, stacji telewizyjnej lub innego medium, nazwy firmy, organizacji lub podmiotu zewnętrznego, na rzecz którego dokonano płatności oraz formy zlecenia/współpracy (np. reklama, artykuł sponsorowany, kampania promocyjna, event, patronat medialny, nagrania, produkcja materiałów, promocja w mediach społecznościowych lub inne);
3. 3. Wysokości środków finansowych przekazanych poszczególnym podmiotom z rozbiciem na poszczególne lata oraz na poszczególne podmioty i formy zlecenia;
4. 4. Dat dokonania przelewów lub innych płatności na rzecz portali i mediów; organizatorów eventów; firm i organizacji zewnętrznych realizujących działania promocyjne, reklamowe lub medialne;
5. 5. Informacji, czy wydatkowanie środków następowało na podstawie umów, zamówień, faktur lub innych form zlecenia.

Pismem z 14 stycznia 2026 r. Spółka – na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r. poz. 902), dalej: u.d.i.p. – wezwała skarżącego do wskazania szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego przetworzenie posiadanych przez Spółkę informacji do żądanej we wniosku postaci. W odpowiedzi, skarżący w piśmie z 18 stycznia 2026 r. wezwał Spółkę do natychmiastowego udostępnienia informacji publicznej, wskazał, że żądane informacje stanowią informacje proste, w związku z czym Spółka nie ma prawa żądać wykazania interesu publicznego.

Pismem z 2 lutego 2026 r. (L.Dz. 6158/3/2025) – w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji publicznej z 31 grudnia 2025 r. dotyczący wydatkowania środków publicznych przez Spółkę w zakresie współpracy reklamowej, medialnej, promocyjnej i organizacji eventów – Spółka udostępniła skarżącemu informacje w zakresie poniesionych wydatków w 2025 r. na działania informacyjno-promocyjne. Ponadto poinformowała skarżącego, że w odpowiedzi na jego wcześniejszy wniosek z 17 listopada 2024 r. udzieliła odpowiedzi w przeważającym zakresie przedmiotowym, tj. 17 lutego 2025 r. przekazała wnioskowane dane za lata 2019-2024.

Decyzją z 2 lutego 2026 r. (3/2026) Prezes Zarządu Spółki – na podstawie art. 104 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 u.d.i.p. – odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie cyt.:

"I. Zakres żądanej informacji: Wnoszę o udostępnienie informacji obejmującej lata 2021, 2022, 2023, 2024 oraz 2025, w szczególności:

Wykazu portali internetowych, gazet, czasopism, stacji telewizyjnych, radiowych oraz innych mediów, z którymi MPGK zawierało umowy lub realizowały zlecenia (w tym również na podstawie zamówień, faktur lub innych form współpracy).

1. • Dla każdego podmiotu:
2. • pełnej nazwy portalu, gazety, stacji telewizyjnej lub innego medium,
3. • nazwy firmy, organizacji lub podmiotu zewnętrznego, na rzecz którego dokonano płatności,
4. • formy zlecenia / współpracy (np. reklama, artykuł sponsorowany, kampania promocyjna, event, patronat medialny, nagrania, produkcja materiałów, promocja w mediach społecznościowych lub inne).
5. • Wysokości środków finansowych przekazanych poszczególnym podmiotom:
6. • z rozbiciem na poszczególne łata,
7. • z rozbiciem na poszczególne podmioty i formy zlecenia.
8. • Dat dokonania przelewów lub innych płatności na rzecz:
9. • portali i mediów,
10. • organizatorów eventów,
11. • firm i organizacji zewnętrznych realizujących działania promocyjne, reklamowe lub medialne"
12. • Informacji, czy wydatkowanie środków następowało na podstawie umów, zamówień, faktur lub innych form zlecenia"

W uzasadnieniu, Spółka opisała przebieg dotychczasowego postępowania i wskazała, że "odmawia udostępnienia informacji przetworzonej w pozostałym zakresie objętym żądaniem Wnioskodawcy", gdyż informacja w żądanej formie stanowi informację przetworzoną, a przestawione przez skarżącego uzasadnienie szczególnej istotności dla interesu publicznego jest niewystarczające.

Dalej Spółka podkreśliła, że suma tzw. informacji prostych posiadanych przez adresata, może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia informacji wskazanej we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie podmiotu zobowiązanego środki i zasoby konieczne dla prawidłowego funkcjonowania. Zdaniem Spółki, taka sytuacja ma miejsce w sprawie. Żądana postać informacji nie występuje w jej zasobach jako jeden gotowy dokument, czy zestawienie. Aby wytworzyć informację w układzie wskazanym we wniosku, konieczne jest wykonanie czynności wykraczających poza typową obsługę wniosków obejmujących informację prostą, w tym w szczególności:

1. - ustalenie kompletnego zbioru dokumentów dotyczących wskazanych kategorii wydatków (reklama, artykuły sponsorowane, portale internetowe, PR, eventy) w okresie objętym wnioskiem, w tym weryfikacja dokumentów zarchiwizowanych;
2. - pozyskanie z systemu finansowo-księgowego odpowiednich zapisów i identyfikatorów oraz powiązanie ich z dokumentami źródłowymi;
3. - weryfikacja merytoryczna i kwalifikacja poszczególnych pozycji do kategorii wskazanych we wniosku (np. rozróżnienie reklamy od działań informacyjnych/PR, przypisanie do eventów);
4. - ręczne uzupełnienie pól, które nie są raportowane wprost przez system w żądanej postaci (np. "cel" na podstawie opisów księgowych, umów/zleceń lub korespondencji);
5. - analiza, czy w dokumentach i opisach znajdują się informacje podlegające ograniczeniu udostępnienia (w tym potencjalnie tajemnica przedsiębiorcy) oraz ewentualne przygotowanie wyłączeń/anonimizacji;
6. - opracowanie i kontrola zestawienia w formacie zgodnym z wnioskiem (tabela z wymaganymi kolumnami) oraz weryfikacja poprawności danych przed udostępnieniem. Czynności te stanowią opracowanie nowej jakościowo informacji, tj. zestawienia o określonej strukturze na podstawie wielu rozproszonych danych źródłowych, a więc mają charakter przetworzenia.

Spółka dokonała szacunku nakładu pracy niezbędnego do przygotowania żądanego zestawienia. Wskazała, że realizacja wniosku wymagałaby zaangażowania pracowników pionów finansowego i administracyjnego, którzy posiadają dostęp do systemu finansowo-księgowego oraz kompetencje do weryfikacji dokumentów źródłowych i kwalifikacji kosztów. Szacowany czas pracy wynosi łącznie 8-12 roboczogodzin, tj. 4-6 godzin na pracownika przy zaangażowaniu dwóch osób i wyniósłby 400-675 zł brutto. Wynika to z konieczności pozyskania dokumentów (w tym z zakładowego archiwum), selekcji i weryfikacji kryteriów, opracowania tabeli, ewentualnej weryfikacji ograniczeń udostępnienia oraz kontroli poprawności danych.

Spółka podniosła również, iż w okresie od listopada 2025 r. do stycznia 2026 r. zasoby osobowe pionów finansowego i administracyjnego Spółki są obciążone terminowymi zadaniami ustawowymi związanymi z zakończeniem roku obrotowego 2025, w tym m.in.: zamknięciem ksiąg rachunkowych, inwentaryzacją, przygotowaniem danych do sprawozdawczości i raportowania (w tym do GUS, US, do organu właścicielskiego - Miasta Jelenia Góra) oraz innymi wymaganymi prawem czynnościami na przełomie roku (KSEF, czy nowe obowiązki raportowania do US). Dodatkowo we wskazanym okresie prowadzone były w Spółce kontrole (Sanepid, PIP), które angażowały zasoby pionów finansowego i administracyjnego.

Poza tym, okres ten obejmował święta i przerwę noworoczną, a ponadto występowały absencje pracowników oraz konieczność wykorzystania zaległych urlopów na początku 2026 r. W konsekwencji efektywna dostępność pracowników mogących realizować czynności wnioskowane była ograniczona. W tych okolicznościach wygospodarowanie dodatkowych 8-12 roboczogodzin pracy dwóch pracowników wiązałoby się z istotnym ryzykiem opóźnień i zakłóceń w realizacji obowiązków ustawowych i terminowych oraz w bieżącym wsparciu procesów operacyjnych Spółki, co mogłoby prowadzić do braku realizacji podstawowych obowiązków.

Dodatkowo Spółka podkreśliła, że w okresie od listopada 2025 r. do stycznia 2026 r. wpłynęło do niej od skarżącego ponad 30 wniosków w trybie u.d.i.p. obejmujących rozległe zakresy danych, wymagających każdorazowo identyfikacji dokumentów źródłowych, analizy danych, weryfikacji i przygotowania odpowiedzi w ustawowych terminach. Kumulacja tak wielu wniosków w krótkim czasie, powoduje konieczność równoległego angażowania tych samych ograniczonych zasobów kadrowych, co w praktyce dodatkowo zwiększa ryzyko zakłócenia normalnego toku pracy. Okoliczność ta ma szczególne znaczenie przy ocenie, czy żądanie w sprawie jest możliwe do spełnienia bez istotnego obciążenia Spółki, a w zasadzie próby zakłócenia jej funkcjonowania. Zaś przedstawione przez skarżącego argumenty nie uzasadniają ponoszenia przez Spółkę dodatkowych kosztów i odrywania pracowników od ich normalnych obowiązków w celu przetwarzania tych informacji, szczególnie, że skarżący otrzymał 17 lutego 2025 r. dane za lata 2019-2024 w żądanym zakresie oraz dodatkowo 2 lutego 2026 r. informację w zakresie poniesionych przez Spółkę wydatków w 2025 r. na działania informacyjno-promocyjne.

Niezależnie od powyższego Spółka podniosła, że działanie na rzecz interesu publicznego musi wiązać się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa. Charakter, czy też pozycja podmiotu, który występuje z żądaniem udzielenia informacji przetworzonej ma wpływ na ocenę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, a zwłaszcza jego realne możliwości przyszłego wykorzystania przez ten podmiot uzyskanych danych. Przykładem w tym zakresie może być np. poseł lub senator zasiadający w komisji ustawodawczej, mający możliwość kształtowania uchwalanych przepisów prawa, organizacja zawodowa lub społeczna mogąca realnie wpłynąć na funkcjonowanie organu np. poprzez realne przeprowadzenie obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej. Podmioty te w swoim codziennym działaniu mają rzeczywistą możliwość wykorzystywania uzyskanych przetworzonych informacji publicznych w celu "usprawnienia" funkcjonowania odpowiednich organów.

Udostępnienie informacji przetworzonej jest związane zatem z tym, że wnioskodawca jest w stanie uczynić z niej konkretny użytek. Zdaniem Spółki skarżący nie spełnił ww. przesłanki. Przeciwnie, skarżący wykorzystuje pozyskiwane informacje wyłącznie do uprawiania mowy nienawiści w stosunku do przedstawicieli, pracowników, czy osób reprezentujących organy Spółki. Jego materiały publikowane w przestrzeni internetowej nie stanowią merytorycznej polemiki, lecz są agresywnym i bezpardonowym atakiem na konkretne osoby, a nie instytucje, często z użyciem wulgaryzmów. Zaś dostarczane mu informacje publiczne wykorzystywane są wybiórczo i subiektywnie, zwykle w sposób oderwany od faktycznych okoliczności oraz dodatkowo dezinformują opinię publiczną.

Od niniejszej decyzji skarżący wniósł skargę na ww. decyzję zarzucając jej naruszenie: art. 2 i 7 Konstytucji poprzez wykroczenie poza granice ustawowego upoważnienia i wykorzystanie kompetencji władczych do pozaprawnej, subiektywnej oceny osoby wnioskodawcy; art. 8 i 11 k.p.a. poprzez sformułowanie w uzasadnieniu decyzji insynuacji i oskarżeń; art. 41 ust. 1 i 2 Karty Praw Podstawowych poprzez brak bezstronności organu oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez przyjęcie, że wnioskowane informacje maja charakter informacji przetworzonej, co stanowi celowe działanie mające na celu ukrycie wydatków Spółki na media, eventy i współpracę reklamową w latach 2021-2025. Mając powyższe na uwadze skarżący zawnioskował (w szczególności) o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę oraz w piśmie z 18 maja 2026 r. Spółka wniosła o jej oddalenie, podtrzymała dotychczasową argumentację, szczegółowo odnosząc się do postawionych w skardze zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje

Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć z innych powodów niż te które zostały podniesione w skardze. Zaskarżona decyzja nie może bowiem pozostać w obrocie prawnym ze względów proceduralnych.

Sądy administracyjne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267), sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola wojewódzkiego sądu administracyjnego obejmuje kwestie związane z procesem stosowania prawa w postępowaniu administracyjnym, a więc to, czy organ dokonał prawidłowych ustaleń co do obowiązywania zaskarżonej normy prawnej, czy normę tę właściwe interpretował i czy nie naruszył zasad ustalenia określonych faktów za udowodnione. Konsekwencją takiego unormowania jest konstatacja, iż uchylenie decyzji może nastąpić jedynie w sytuacji, gdy wydanie zaskarżonego orzeczenia nastąpiło w wyniku naruszenia prawa materialnego lub procesowego, które to naruszenie miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika jednoznacznie z brzmienia art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., dalej: p.p.s.a). Stosownie zaś do treści art. 134 § 1 u.p.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że przedmiotem skargi jest decyzja z 2 lutego 2026 r. (3/2026) o odmowie udostępnienia skarżącemu informacji publicznej przetworzonej z uwagi na brak szczególnie istotnego interesu prawnego. W podstawie prawnej decyzji przywołano art. 3 ust. 1 pkt 1 i art. 16 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U z 2022 r. poz. 902), dalej: u.d.i.p. oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U z 2025 r., poz. 1691), dalej: k.p.a.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie definiuje pojęcia "informacji przetworzonej". W orzecznictwie sądów administracyjnych zawraca się uwagę na dwa znaczenia "przetworzenia informacji". Pierwsze uwzględnia zmiany jakościowe informacji prostych, drugie podkreśla aspekt techniczny i ilościowy, traktując przetworzenie informacji prostych w kategoriach czynności, jakim muszą zostać poddane, aby uzyskać dane podlegające udostępnieniu. W pierwszym znaczeniu informacja przetworzona to informacja jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w wymaganej treści i postaci, a jej wytworzenie wymaga podjęcia przez podmiot zobowiązany określonych czynności analitycznych i intelektualnych w odniesieniu do posiadanego zbioru danych.

Przetworzeniem jest zebranie, często na podstawie różnych kryteriów, informacji prostych i ich następnie zanalizowanie, zredagowanie, opracowanie w postaci nowego dokumentu i nowej informacji o treści, która do tej pory w takiej postaci nie istniała. Drugie rozumienie informacji przetworzonej dotyczy natomiast przypadków, gdy żądanie udostępnienia istniejącej informacji publicznej ma taki zakres i rozmiar, że wymaga od podmiotu zobowiązanego podjęcia działań poza zakresem jego rutynowych czynności, skierowanych na przygotowanie żądanej informacji i nadanie jej formy umożliwiającej udostępnienie, albowiem proste udostępnienie w formie posiadanej przez podmiot zobowiązany nie jest możliwe. W tym drugim rozumieniu suma informacji prostych, w zależności od wiążącego się z ich wyselekcjonowaniem i przygotowaniem nakładu koniecznej pracy i środków może być traktowana jako informacja przetworzona (wyrok WSA we Wrocławiu z 18 stycznia 2024 r., sygn. akt IV SA/Wr 458/23; wyrok WSA we Wrocławiu z 13 sierpnia 2025 r. IV SA/Wr 87/25, CBOSA).

Zgodnie zaś z art. 16 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji (ust. 1). Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni;

2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (ust. 2). Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio (art. 17 u.d.i.p.). Decyzja odmowna (wydana na podstawie art. 16 w zw. z art. 17 u.d.i.p.) winna zatem zawierać elementy ściśle dookreślone w art. 107 § 1 k.p.a. tj. oznaczenie organu administracji publicznej (pkt 1), datę wydania (pkt 2), oznaczenie strony (pkt 3), powołanie podstawy prawnej (pkt 4), rozstrzygnięcie (pkt 5), uzasadnienie faktyczne i prawne (pkt 6), pouczenie czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie zrzeczenia się odwołania i skutkach (pkt 7) oraz podpis (pkt 8) oraz w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy (pkt 9).

Z powyższego wynika, że jednym z obowiązkowych elementów decyzji wydanej w sprawie o udostępnienie informacji publicznej jest rozstrzygnięcie, określane mianem osnowy lub sentencji decyzji (art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a.), które jest kwintesencją decyzji. Wyraża ono rezultat stosowania normy prawa materialnego do konkretnego przypadku w kontekście określonych okoliczności faktycznych i materiału dowodowego. Natomiast uzasadnienie decyzji jest obowiązkowym składnikiem decyzji, mającym na celu wyjaśnienie rozstrzygnięcia. Ma ono objaśniać tok myślenia prowadzący do zastosowania przepisu prawnego w sprawie, czyli ma na celu wyjaśnienie rozstrzygnięcia. W orzecznictwie sądowym wielokrotnie akcentowano, że rozstrzygnięcia sprawy nie można domniemywać, ani wyprowadzać z treści uzasadnienia decyzji, albowiem powinno być ono wyrażone expressis verbis w osnowie (sentencji) decyzji, musi być ono jednoznaczne i nie budzić jakichkolwiek wątpliwości (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 lipca 2019 r., sygn. akt II SA/Łd 319/19, CBOSA).

Na tym tle wyrażano pogląd, że wypełnienie przez organ dyspozycji art. 107 § 1 pkt 5 k.p.a. nastąpi tylko i wyłącznie wtedy, gdy rozstrzygniecie to zostanie sformułowane w sposób kategoryczny co do zawartego tam władczego uregulowania przez organ sytuacji prawnej strony (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 23 maja 2019 r., sygn. akt I SA/Rz 475/17, CBOSA). W orzecznictwie i doktrynie prezentowane jest stanowisko podzielane przez tut. Sąd, zgodnie z którym, rozstrzygnięcie organu winno być jednoznaczne i niewymagające szczególnej analizy, czy interpretacji. Sformułowanie zaś osnowy decyzji w taki sposób, że strona musi domyślać się jej treści narusza zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów do władzy publicznej (wyrok NSA z 10 września 2008 r. sygn. akt I OSK 1440/07 oraz M. Dyl (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, wydanie 4, Warszawa 2017 r. str. 804).

Przedstawione powyżej uwagi prowadzą do wniosku, że elementy decyzji wymienione w art. 107 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a. stanowią jedność w znaczeniu materialnym i formalnym. Żadna z tych części nie może istnieć samodzielnie, za wyjątkiem wyraźnie przewidzianych przez przepisy sytuacji (np. art. 107 § 1 k.p.a. - możliwość odstąpienia od uzasadnienia przy uwzględnieniu w całości żądania strony). Prawidłowo zredagowana decyzja powinna zatem zawierać i spójne ze sobą jednoznaczne rozstrzygnięcie (rozumiane jako władcza konkretyzacja sytuacji prawnej jednostki) oraz uzasadnienie tego rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu, zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Spółki z 2 lutego 2026 r. tych wymogów nie spełnia. W tym stanie rzeczy, Sąd uznał, że Spółka naruszyła art. 107 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a.

Podkreślenia wymaga, że zaskarżona decyzja z 2 lutego 2026 r. została wydana po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z 31 grudnia 2025 r. o udostępnienie informacji obejmującej: konkretne lata tj. 2021, 2022, 2023, 2024, 2025 oraz konkretne informacje opisane w 5 punktach wniosku, a dotyczące odpowiednio:

1. 1. Wykazu portali internetowych, gazet, czasopism, stacji telewizyjnych, radiowych oraz innych mediów, z którymi MPGK zawierało umowy lub realizowały zlecenia (w tym również na podstawie zamówień, faktur lub innych form współpracy);
2. 2. Dla każdego podmiotu pełnej nazwy portalu, gazety, stacji telewizyjnej lub innego medium, nazwy firmy, organizacji lub podmiotu zewnętrznego, na rzecz którego dokonano płatności oraz formy zlecenia/współpracy (np. reklama, artykuł sponsorowany, kampania promocyjna, event, patronat medialny, nagrania, produkcja materiałów, promocja w mediach społecznościowych lub inne);
3. 3. Wysokości środków finansowych przekazanych poszczególnym podmiotom z rozbiciem na poszczególne lata oraz na poszczególne podmioty i formy zlecenia;
4. 4. Dat dokonania przelewów lub innych płatności na rzecz portali i mediów; organizatorów eventów; firm i organizacji zewnętrznych realizujących działania promocyjne, reklamowe lub medialne;
5. 5. Informacji, czy wydatkowanie środków następowało na podstawie umów, zamówień, faktur lub innych form zlecenia.

Po rozpoznaniu tegoż wniosku Spółka – jak wynika z treści sentencji tej decyzji – odmawiając udostępnienia informacji publicznej przetworzonej z uwagi na brak szczególnie istotnego interesu prawnego (art. 3 u.d.i.p.) powieliła tak de facto treść żądania zawartego przez skarżącego we wniosku z 31 grudnia 2025 r., tak co do jego czasookresu (lata 2021 – 2025), jak również co do zakresu przedmiotowego (obejmującego dokumenty i informacje wskazane przez skarżącego w 5 punktach tego wniosku). Powyższe wynika wprost ze sposobu sformułowania sentencji decyzji, w której Spółka "po słowach "odmawia się udostępnienia informacji publicznej" zacytowała w całości treść wniosku skarżącego z 31 grudnia 2025 r. Innymi słowy, przeniosła treść wniosku skarżącego, do sentencji decyzji. Podczas gdy, z treści uzasadnienia tej decyzji (oraz z akt administracyjnych sprawy) wyraźnie wynika, że Spółka "odmawia udostępnienia informacji przetworzonej w pozostałym zakresie objętym żądaniem Wnioskodawcy" (str. 4 uzasadnienia decyzji), gdyż jak wskazała, 2 lutego 2026 r. udostępniła już skarżącemu informację w zakresie poniesionych przez nią wydatków w 2025 r. na działania informacyjno-promocyjne oraz poinformowała skarżącego, że w odpowiedzi na jego wcześniejszy wniosek udzieliła mu już odpowiedzi w przeważającym zakresie przedmiotowym tj. przekazała skarżącemu 17 lutego 2025 r. wnioskowane dane za lata 2019-2024.

Zdaniem Sądu, taki sposób sformułowania jest nieprecyzyjny i nieczytelny. W szczególności, sentencja decyzji jest niespójna z treścią uzasadnienia, a wręcz sprzeczna z jej treścią. Z sentencji decyzji wynika bowiem, że Spółka odmówiła udostępnienia skarżącemu "wszystkich" informacji, o które wnioskował we wniosku z 31 grudnia 2025 r., a z kolei z treści jej uzasadnienia wynika, że odmówiła udostępnienia tylko "niektórych" z tych informacji (patrz: sformułowanie: "w pozostałym zakresie"). Wyjaśnianiu tej istotnej rozbieżności pomiędzy sentencją decyzji, a jej uzasadnieniem, nie sprzyja też dalsza treść uzasadnienia, w której Spółka wywodzi, że wnioskowane przez skarżącego informacje mają charakter "informacji przetworzonej", a skarżący nie wykazał "szczególnej istotności dla interesu publicznego jest niewystarczające". Uzasadnienie nie zawiera jednoznacznego i czytelnego wskazania do jakiego konkretnie zakresu żądania Spółka odnosi te wywody.

W uzasadnieniu tym Spółka nie wskazała bowiem, które z żądanych przez skarżącego informacji stanowią informację przetworzoną (tj. czy "wszystkie" – tak jak to wynika z sentencji, czy też "pozostałe" – tak jak to wynika z sentencji uzasadnienia; a jeżeli tak – to które "konkretnie"). Brak ten uniemożliwił natomiast Sądowi przystąpienie do dalszej merytorycznej oceny, czy w sprawie z wniosku skarżącego ziściły się, tak jak wywodzi Spółka, przesłanki, o których mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

W tym miejscu zaznaczyć należy, że w szeregu orzeczeń sądów administracyjnych zwracano uwagę, że wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z uwagi na jej przetworzony charakter i brak wykazania przesłanki z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wymaga sporządzenia uzasadnienia odnoszącego się do konkretnej sprawy, w tym w szczególności konkretnego (ściśle doprecyzowanego) zakresu żądania zawartego we wniosku dostępowym. Uzasadnienie takiej decyzji nie może zatem sprowadzać się do ogólnikowych twierdzeń, mogących mieć zastosowanie w każdej innej sprawie. Jeżeli podmiot zobowiązany chce prawidłowo wykazać zasadność swojej kwalifikacji musi podać konkretne argumenty (wyrok NSA z 13 czerwca 2024 r., III OSK 2168/22), które muszą odnosić się do konkretnego zakresu żądania wniosku (całości, lub części żądania, ze szczegółowym dookreśleniem o jakie konkretnie informacje chodzi). Osnowa decyzji i treść jej uzasadnienia muszą być spójne.

W ocenie Sądu, stwierdzone w rozpoznawanej sprawie naruszenia prawa procesowego są wystarczające do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego, co też Sąd uczynił w pkt I sentencji wyroku. Jednocześnie przedwczesnym na tym etapie postępowania jest odnoszenie się do zarzutów podniesionych w skardze, w tym w szczególności przesądzenie, czy Spółka dokonała prawidłowej kwalifikacji żądania skarżącego jako informacji przetworzonej.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji (pkt I sentencji). Spółka jest związana ocenę Sądu (art. 153 p.p.s.a.), którą winna uwzględnić przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach postępowania sądowego należnych skarżącemu od organu Sąd orzekł w punkcie II sentencji wyroku, mając na względzie dyspozycję art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. Zasądzona kwota odpowiada równowartości uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.