Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 lutego 2012 r. H. K. i Z. K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie anulowania zameldowania w miejscu pobytu stałego.
Postanowieniem z dnia 18 kwietnia 2012 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu.
Pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Okręgowa Rada Adwokacka we Wrocławiu poinformował o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu, adwokata W.B..
Pismami z dnia 29 marca 2013 r. oraz 6 kwietnia 2013 r. skarżący cofnęli skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Czynność procesową skarżących - w świetle materiału sprawy - należy uznać za dopuszczalną i skuteczną. Postępowanie sądowe stało się zatem w tej sprawie bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.
Punkt II orzeczenia znajduje oparcie w art. 250 p.p.s.a oraz § 18 ust.1 pkt 1 lit. "c" i § 2 ust. 3 rozporządzenia rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz.1348 ze zm.).