Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2017 r. referendarz sądowy przyznał T. F. (skarżącej) prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] wyznaczyła dla skarżącej radcę prawnego A. T. pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie.
Pismem z dnia 25 maja 2017 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej: "WSA") z dnia 10 maja 2017 r. o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 7 września 2017 r. sygn. akt II OZ 990/17 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Ponownie rozpoznając wniosek, WSA postanowieniem z dnia 21 listopada 2017 r. ponownie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Pełnomocnik z urzędu pismem z dnia 11 grudnia 2017 r. wniósł zażalenie na ww. postanowienie.
Następnie WSA postanowieniem z dnia 25 grudnia 2017 r. umorzyło postępowanie sądowe w niniejszej sprawie, w postanowieniem z dnia 19 kwietnia 2018 r. umorzyło postępowania zażaleniowe.
Pismem z dnia 30 kwietnia 2018 r. wyznaczony pełnomocnik z urzędu wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, gdyż nie została ona opłacona w całości ani w części.
Rozpoznając wniosek zważono co następuje.
Na wstępie należy podkreślić, że przedmiotem niniejszego postanowienia jest wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną skarżącej w niniejszej sprawie, tj. w dwóch postępowaniach zażaleniowych (z dnia 25 maja 2017 r. oraz z dnia 11 grudnia 2017 r.) a także w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczególne zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielanej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie, reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1715).
W myśl § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz pkt 2 lit. d opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynoszą 240 zł, zaś w drugiej instancji – postępowaniu zażaleniowym – 120 zł.
W myśl zaś § 4 ust. 3 opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2 podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług.
W niniejszej sprawie, mając na uwadze wyżej powołane przepisy uznano, że pełnomocnikowi skarżącej należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w łącznej kwocie 590 zł, tj. za pomoc prawną udzieloną w dwóch postępowaniach zażaleniowych w wysokości 240 zł (2x120 zł) oraz w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji – w wysokości 240 zł, podwyższając tę kwotę o stawkę podatku od towarów i usług (110,40 zł).
Z tych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami oraz powołanych wyżej przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu, postanowiono jak w sentencji.