Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 31 lipca 2008r. odrzucił skargę E. B. wniesioną na decyzję Wojewody [...] z [...] marca 2008r. w przedmiocie odmowy wymeldowania. Orzeczenie to doręczono skarżącej 11 sierpnia 2008r. (dowód: potwierdzenie odbioru – k. 22).
Pełnomocnik skarżącej będący radcą prawnym 26 listopada 2008r. wniósł skargę kasacyjną na postanowienie z 31 lipca 2008r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z 2 grudnia 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 marca 2009r. oddalił zażalenie na powyższe orzeczenie.
Sąd zważył co następuje
Zgodnie z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej skrócie: P.p.s.a.) skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skarga kasacyjna wniesiona po upływie tego terminu podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny (art. 178 P.p.s.a.).
W sprawie odpis postanowienia z 31 lipca 2008r. doręczono skarżącej 11 sierpnia 2008r., zatem bieg ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął się od dnia następnego po wymienionej dacie doręczenia, tj. od 12 sierpnia 2008r., a upłynął 10 września 2008r. Skarga kasacyjna wniesiona została 26 listopada 2008r., zaś trzydziestodniowy termin do jej wniesienia nie został przywrócony. W konsekwencji uznano, iż powyższy środek odwoławczy wniesiono z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia.
Dodatkowo wyjaśnienia wymaga, iż pismo wniesione i sporządzone przez skarżącą 9 października 2008r., w którym pisze, iż składa skargę kasacyjną, jednocześnie wskazuje, że upoważnia pełnomocnika z urzędu do napisania skargi kasacyjnej, potraktowano jako zapowiedź właściwego sporządzenia przedmiotowego środka odwoławczego, tj. przez wskazanego pełnomocnika. Przy tym należy zauważyć, iż nawet gdyby owo pismo uznano za skargę kasacyjną, to i tak podlegałaby ona odrzuceniu z racji osobistego sporządzenia przez skarżącą oraz uchybienia terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy - na podstawie art. 178 P.p.s.a. – postanowiono jak w sentencji.