Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r., sygn. akt IVSA/Wa 815/14, B. B. (dalej "skarżąca") została zwolniona od kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Wyrokiem z dnia 17 września 2014 r. oddalono skargę skarżącej na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]. W dniu 16 października 2014 r. wpłynął do Sądu kolejny wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, tym razem w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Z nadesłanego formularza PPF wynika, że sytuacja materialna skarżącej nie uległa poprawie od czasu wydania postanowienia o zwolnieniu jej z kosztów sądowych. Wnioskodawczyni w dalszym ciągu prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a jedynym jej źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 643 zł netto miesięcznie. Skarżąca oprócz działki rolnej o powierzchni 7 tys. m2. i stojących na niej budynków gospodarczych nie ma innych nieruchomości, nie posiada również wartościowych przedmiotów, nie dysponuje zasobami pieniężnymi.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należało zważyć, co następuje:
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast dla uzyskania prawa pomocy w zakresie częściowym, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., koniecznym jest wykazanie przez wnioskodawcę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Skarżąca wnioskiem z dnia 7 maja 2014 r. zwróciła się do Sądu o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sadowych w niniejszej sprawie. Uwzględniając powyższy wniosek postanowieniem z dnia 13 maja 2014 r. przyznano skarżącej prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. W związku z tym, iż w dniu 16 października 2014 r. wnioskodawczyni złożyła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, tym razem wnosząc o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, przedmiotowy wniosek winien być rozpatrywany pod kątem spełnienia przesłanek wynikających z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Oceniając wynikający z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. warunek zasadności przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, w kontekście przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych, stwierdzić należy, że skarżąca wykazała, iż nie posiada, jak również nie jest w stanie zgromadzić, oszczędności, które mogłyby zostać wykorzystane do poniesienia jakichkolwiek kosztów toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego. Należy mieć bowiem na uwadze, iż możliwości finansowe składającej wniosek są niezwykle ograniczone. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest świadczenie emerytalne w wysokości 643 zł miesięcznie.
Ponieważ wnioskująca o przyznanie prawa pomocy nie posiada przedmiotów wartościowych, ani zgromadzonych oszczędności nie jest możliwe, by w ten sposób pozyskane być mogły środki potrzebne na prowadzenie sprawy przed sądem, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Tak rozumiane względy, nakazywały przyjąć, że składająca wniosek nie ma możliwości samodzielnego wywiązania się z obowiązku poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.