Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 10 czerwca 2011 r. skarżący S. O. zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika (adwokata/radcy prawnego) w niniejszej sprawie.
Z informacji zawartych w formularzu wniosku wynika, iż skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania wnioskodawcy jest świadczenie emerytalne w wysokości 2.143,51 zł brutto (1.777, 59 zł netto) miesięcznie. Z rubryki 7 dotyczącej stanu majątkowego wynika, iż skarżący poza domem o pow. 100 m2 oraz działką, na której dom jest usytuowany o pow. 760 m2 nie posiada żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych. Uzasadniając swój wniosek skarżący wskazał, iż nie jest w stanie poniesienie kosztów sądowych niniejszej sprawy, bowiem jego sytuacja materialna jest trudna. Wnioskodawca cierpi na liczne schorzenia, przebył operację wszczepienia bajpasów, operację prostaty oraz zabieg usunięcia zaćmy z obydwu oczu. Łączna kwota miesięcznych wydatków wynosi ok. 1400 zł (koszt wyżywienia i środków czystości- 550 zł, opłaty stałe takie jak: prąd, gaz, woda, energia elektryczna, abonament telewizyjny- 500 zł, koszty opału na zimę- 200 zł miesięcznie oraz koszt utrzymani i eksploatacji samochodu- 150 zł miesięcznie). Ze względu na zły stan zdrowia skarżący zmuszony jest oprócz bieżących wydatków pokrywać koszty stałego leczenia w wysokości 200 zł miesięcznie.
Rozpoznając wniosek, stwierdzono co następuje:
Na gruncie obowiązujących regulacji prawnych obowiązuje zasada, według której koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia fachowego pełnomocnika pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Jednakże przepisy postępowania sadowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nieposiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.
W rozpatrywanej sprawie wniosek skarżącego dotyczy obu instytucji prawa pomocy tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika. Ze względu na tak określone granice wniosku, skarżący powinien udowodnić, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Do wykazania tej okoliczności zobowiązuje go przepis art. 246 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a.
Stan majątkowy, dochodowy i rodzinny skarżącego opisany we wniosku złożonym na urzędowym formularzu PPF uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we zakresie całkowitym. Udowodnił ona bowiem, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Należy mieć na uwadze, iż jedynym dochodem skarżącego jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.777, 59 zł netto miesięcznie. Dochód ten prawie w całości przeznaczany jest na pokrycie kosztów utrzymania domu, leczenia oraz bieżących wydatków. Zestawiając wysokość kosztów sądowych związanych z wniesieniem skargi oraz ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika z wysokością środków finansowych, którymi skarżący dysponuje na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, mając także na uwadze, że skarżący nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych, ani majątku, który może stanowić dodatkowe źródło dochodów, należało uznać, że spełnia on przesłankę z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Uiszczenie przez skarżącego kosztów sądowych oraz kosztów ewentualnego zastępstwa procesowego mogłoby skutkować brakiem możliwości zaspokojenia jego niezbędnych potrzeb życiowych.
Z tych względów na podstawie art. 245 i 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.