Uzasadnienie
J. Z. wnioskiem z dnia 26 listopada 2014 r. zwrócił się do Sądu o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie. Ponieważ wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu PPF, Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie go na urzędowym formularzu PPF.
Sąd stwierdza, że skarżący w wyznaczonym terminie nie usunął braku formalnego wniosku.
Zgodnie z przepisem art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według wzoru, określonego w rozporządzeniu z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Ta zasada obowiązuje także wówczas, gdy strona złoży kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 3 grudnia 2014 r. sygn. akt II OZ 1294/14 (dostępne na stronie: www.sa.gov.pl/orzecznictwo), to, że na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego wnioskodawca składał uzupełniony formularz PPF nie oznacza, że przy ponownym złożeniu wniosku w tej sprawie skarżący jest zwolniony z takiego obowiązku.
W tym zakresie obowiązujące przepisy prawa nie przewidują żadnych wyjątków. Każdy zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy, nawet kolejny składany w tej samej sprawie, powinien odpowiadać wymogom określonym w art. 252 p.p.s.a.
Mając na uwadze, że skarżący nie wykonał w terminie zarządzenia o wezwaniu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 257 tej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawił bez rozpoznania.