Uzasadnienie
W. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania.
Zarządzeniem z dnia 4 maja 2011 r. Przewodniczący Wydziału IV wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu w kwocie 200 zł, należnego od przedmiotowej skargi.
Pismem z dnia 12 maja 2011 r., uzupełnionym złożonym na urzędowym formularzu PPF wnioskiem z dnia 4 czerwca 2011 r., skarżący zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z treści złożonego na urzędowym formularzu oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz z treści pisma z dnia 12 maja 2011 r. wynika, że skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną.
Źródłami utrzymania dwuosobowej rodziny są świadczenia emerytalne: W. K. w miesięcznej wysokości 1.276 zł brutto i jego żony w miesięcznej wysokości 728 zł brutto.
Skarżący nie ma nieruchomości, wartościowych przedmiotów, ani zasobów pieniężnych. Wspólnie z żoną mieszka u córki.
Ponoszone przez małżonków miesięczne koszty opłat za energię elektryczną, gaz, wodę, wywóz nieczystości, opłat, koszty podatków, koszty zakupu niezbędnych leków, żywności i ubrania wynoszą około 1.000 zł. Przewidywany koszt zabiegu medycznego, niezbędnego skarżącemu do przywrócenia sprawności fizycznej, wynosi około 30.000 zł.
W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Miesięczny dochód w dwuosobowym gospodarstwie domowym skarżącego wysokości 2.004 zł brutto, co daje około 1.002 zł brutto na jedną osobę. Tylko wykazane przez stronę wydatki na opłaty mieszkaniowe, zakup niezbędnych leków, czy zakup żywności pochłaniają około 1.000 zł miesięcznie, zatem ponad połowę miesięcznego dochodu wnioskodawcy i jego żony. Biorąc przy tym pod uwagę, że przewidywany koszt niezbędnego skarżącemu zabiegu medycznego kształtuje się na poziomie wielokrotnie przekraczającym miesięcznych dochód dwuosobowego gospodarstwa domowego, a skarżący i jego żona nie posiadają ani zasobów pieniężnych, ani majątku, który mogliby spieniężyć, należy stwierdzić, że W. K. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w konicznym utrzymaniu.
W konsekwencji należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.