Uzasadnienie
Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 30 marca 2012r. (sygn. akt IV SA/Wa 63/12), po rozpoznaniu wniosku H. M. o przyznanie prawa pomocy, zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił dla niej adwokata z urzędu.
W piśmie z dnia 8 maja 2012r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd o wyznaczeniu pełnomocnikiem skarżącej adwokata E. O. W dniu 14 czerwca 2012r. do akt złożono pełnomocnictwo substytucyjne z dnia 1 czerwca 2012r. do prowadzenia sprawy ze skargi H. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2011r., udzielone przez wyznaczonego pełnomocnika adw. G. W. Pełnomocnik ten reprezentował stronę w postępowaniu przed sądem I instancji a także wniósł w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od wyroku z dnia 6 lipca 2012r. o oddaleniu skargi.
W skardze kasacyjnej adw. G. W. zawarł wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając zarazem, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości, ani w części przez stronę skarżącą.
Stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Treść powołanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu otrzymuje wyznaczony adwokat. Przez wyznaczonego należy zaś rozumieć adwokata wskazanego przez właściwą okręgową radę adwokacką.
Jak już powiedziano, w niniejszej sprawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika w osobie adwokata E. O. Tylko jej, zdaniem referendarza, może zostać przyznane wynagrodzenie na podstawie art. 250 ppsa.
Referendarz podkreśla, że pełnomocnictwo substytucyjnie nie upoważnia pełnomocnika substytucyjnego do ubiegania się o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu. Nie może tu mieć zatem zastosowania art. 39 pkt 4 ppsa, zgodnie z którym pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do odbioru kosztów postępowania. Przepis ten dotyczy bowiem kosztów należnych stronie postępowania, a nie pełnomocnikowi działającemu w ramach prawa pomocy. Udzielenie substytucji przez wyznaczonego pełnomocnika nie zwalnia go od udzielenia pomocy prawnej i nie oznacza, że substytut może wystąpić o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Udzielenie dalszego pełnomocnictwa powoduje powstanie określonego stosunku jedynie pomiędzy substytutem i stroną.
Przyznanie wynagrodzenia wyznaczonemu pełnomocnikowi w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków następuje zatem wyłącznie na wniosek tego pełnomocnika. Zgodnie z § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Także więc wymagane powołanym przepisem oświadczenie musi być złożone przez adwokata wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w W. (por. np. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2010r. sygn. akt II OZ 1288/10 (niepublikowane, dostępne: Lex nr 743771, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) i z dnia 17 marca 2010r. sygn. akt I OZ 184/10 (niepublikowane, dostępne: Lex nr 604418, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.