Uzasadnienie
Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy.
Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a.) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.
Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych, następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.
W nadesłanych formularzach wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. i A. S. wskazali, iż prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Źródłem utrzymania skarżących jest renta chorobowa i emerytura w łącznej wysokości 2100, 43 zł netto miesięcznie. W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawcy podali, że są właścicielami domu o pow. 262,95 m2 oraz nieruchomości rolnych i leśnych o pow. 3, 1787 ha i 0,2709 ha. Nieruchomość leśna zajmuje powierzchnię 1,2574 ha, pozostała część nieruchomości to grunty orne o kl. V i VI. Z oświadczenia skarżących wynika, iż grunty te nie są użytkowane, nie przynoszą żadnych dochodów. Poza tym wnioskodawcy nie posiadają żadnego innego majątku, zgromadzonych środków finansowych, ani przedmiotów wartościowych.
W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący wskazali, iż oboje są ludźmi cierpiącymi na liczne, przewlekłe schorzenia. Uzyskiwane przez nich niewielkie dochody w całości pochłaniają wydatki związane z zakupem lekarstw i rehabilitacją oraz utrzymaniem domu.
Mając na uwadze powyższe dane stwierdzono, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego.
Pokrycie przez nich kosztów postępowania w niniejszej sprawie mogłoby skutkować niemożnością zaspokojenia ich podstawowych potrzeb życiowych. Należy mieć na uwadze, iż miesięczny dochód wnioskodawców w wysokości 2100,43 zł netto służy do utrzymania nie tylko dwóch dorosłych osób oraz pokrycia bieżących wydatków koniecznych. Skarżący co prawda nie określili wysokości kosztów bieżącego utrzymania, wskazali jedynie na źródła tych kosztów, jednakże biorąc pod uwagę kwotę uzyskiwanych przez nią dochodów, oraz to, że ponoszą stałe koszty leczenia, brak jest podstaw do uznania, że posiadają oni wolne środki finansowe, które mogliby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych. Okolicznością mającą wpływ na ocenę zasadności niniejszego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest również brak wolnych środków pieniężnych pozwalających na pokrycie kosztów sądowych w niniejszej sprawie.
Oceniając wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić zatem należy, że wnioskodawcy wykazali, iż spełniają wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Z tych względów na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a orzeczono, jak w sentencji postanowienia.