Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 614/18, uwzględnił skargę S. R. i uchylił zaskarżoną decyzję z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Naczelnika [...] z dnia [...] listopada 1979 r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowania sąd może dokonać na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze).
Wyjaśnić należy, iż sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.) jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2012 r., II OSK 631/12, LEX nr 1252132). Natomiast oczywistość omyłki wyraża się w tym, że jest ona natychmiast rozpoznawalna i jednoznacznie wynika z zestawienia materiału zawartego w aktach sprawy z treścią orzeczenia.
W niniejszej sprawie zaszła taka okoliczność, bowiem w komparycji wyroku z dnia 21 sierpnia 2018 r., sygn. akt IV SA/Wa 614/18, Sąd omyłkowo oznaczył organ administracji jako Ministra Inwestycji i Rozwoju. Natomiast z akt sprawy wynika jednoznacznie, że skarga została wniesiona na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] listopada 2017 r. Jednocześnie wyjaśnić należy, iż zgodnie z rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2018 r. (Dz. U. poz. 175) Minister Inwestycji i Rozwoju przejął kompetencje w tym zakresie od dnia 22 stycznia 2018 r. Zaistniałą omyłkę należało zatem sprostować, co też Sąd uczynił niniejszym postanowieniem.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.