Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 kwietnia 2011 r. ustanowiono dla M. B. adwokata w sprawie ze skargi wymienionego na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania. Okręgowa Rada Adwokacka w W. pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokata G. P..
Wyrokiem z dnia 1 lipca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 579/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. B. na powołaną decyzję Wojewody [...] Jednocześnie Sąd przyznał adwokatowi G. P. kwotę 240 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.
Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. pełnomocnik M. B. sporządził i wniósł w jego imieniu skargę kasacyjną od powołanego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze kasacyjnej zawarł wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej.
Wyrokiem z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 1976/11 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną M. B. od powołanego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jak wynika z protokołu rozprawy poprzedzającej wydanie powołanego orzeczenia, wyznaczony adwokat nie reprezentował skarżącego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Po zwrocie akt sprawy z Naczelnego Sądu Administracyjnego adwokat G. P. złożył do akt sprawy pismo z dnia 19 marca 2013 r., w którym zawarł oświadczenie, że koszty udzielonego przezeń zastępstwa prawnego nie zostały zapłacone w całości, ani w części.
W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 240 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
W przedmiotowej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji wykonane zostały czynności, o których mowa w powołanym § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. adwokat powinien zatem otrzymać wynagrodzenie według stawki określonej w tym przepisie. Ponieważ prowadził on sprawę przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, opłata wynosi 50% stawki minimalnej określonej w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.
Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.